سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

علی میثمی – استاد زمین شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر ری

چکیده:

جزیره هرمز یک گنبد نمکی است که در مدخل خلیج فارس واقع شده و این گنبد نمکی با تشکیلات دیگر تقریبا دارای ساختمان متحدالمرکزی است این جزیره از داخل به خارج شامل سنگهای تبخیری ، سنگهای آذرین و سنگهای رسوبی است که آخرین بخش این سنگها متعلق به زمان نئوژن و بخصوص دوره های میوسن و پلیوسن تا عهد حاضر می باشد این مجموعه را سری هرمز نام داده اند این سری در گذشته به زمانهای تریاس، اولیگوسن و سرانجام به کامپرین نسبت داده اند اشتوکلین با توجه به سن نسبی این سنگها اصطلاح سری هرمز را فقط در مورد سنگهای تبخیری صادق دانسته است نتایج حاصل از این تحقیق نشان میدهد که درتاریخ زمین شناسی هرمز دو فاز آتش فشانی وجود داشته است مرحله اول مربوط به قبل از پرمین می باشد که بحالت قلیایی بوده و مرحله دوم کهدر دوره تریاس فوقانی رخ داده است وضعیت اسیدی داشته است آتشفشانهای اسیدی را مربوط به یک مرحلهکششی میدانند.