سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مسلم ناظر حسین آبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی دانشگاه علامه طباطبائی
سعید مذبوحی – دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده:

اسلامی سازی نظام تعلیم وتربیت در کشور ما افزون برهمه شرایط و لوازم مادی و سخت افزاری، مستلزم اسلامی کردن علومی است که در ساخت و پرداخت و تکمیل شخصیت و اندیشه و اخلاق متربیان نقش و جایگاه خاص خود را دارد؛ یکی از مهم ترین و اساسی ترین این علوم همان است که زیر ساخت و مبانی فلسفی و نظری تعلیم وتربیت را تشکیل می دهد و اصطلاحاً فلسفه تعلیم وتربیت خوانده می شود از طرف دیگر با توجه به در هم تنیدگی نظام شناخت هر جامعه با ابعاد و لایه های معرفتی و اجتماعی آن، نمی توان اساساً از معرفت های تولید شده در دیگر فضای معرفتی و اجتماعی برای حل مسائل نظام خود استفاده کرد بعبارت دیگر ازدید نگارندگان راه برون رفت از این وضعیت اسفبار، انجام تحقیقات منظم، دامنه دار و تخصصی به منظور استفاده از اندیشه ها و نظریه های خاص فیلسوفان اسلامی در قلمرو جدیدی به نام فلسفۀ تعلیم و تربیت اسلامی ( ducation Philosophy of Islamic) است؛ در این نوشتار پس از روشن سازی ماهیت فلسفه تعلیم و تربیت و رویکرد های مطرح در این حوزه فکری، سعی شده است به روش توصیفی –تحلیلی به سوالات ذیل پاسخ داده شود؟ ۱- ماهیت فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی چیست ؟ -۲ مبانی فلسفه تعلیم وتربیت اسلامی ومؤلّفه های تربیت (اهداف ، اصول و روش ها ) در فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی چیست؟ بنابراین مبانی مطرح در فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی به سه دسته مبانی انسان شناسی و معرفت شناسی و ارزش شناسی تقسیم شده اند که هر کدام ناظر به مدلولات تربیتی خاص خود هستند که در مقاله به تفصیل آمده است .