سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

صفر حیدری – کارشناس مرکز تحقیق و توسعه پارس لانه

چکیده:

هرچند در ایران از دوره ایلامی ها آهک آبی را بعنوان ساروج می شناختند اما این جان اسمیت بود که در سال ۱۷۵۶ برای نوسازی فانوس دریایی ادیستون در انگلستان، آهک آبی را بصورت کاملاً تجربی اختراع کرد و به خواص شیمیایی آهک هنگامیکه با خاک رس پخته می شود پی برد. در سال ۱۷۸۰، نخستین کتاب درباره «اکتشافات و مشاهدات ملاتهای ساختمانی ساخته شده با سیمان » منتشر و در سال ۱۷۹۶ خواص هیدرولیکی آهک آبی توسط جیمز پارکر ثبت شد . مصرف آهک آبی در اروپا رواج یافت تا اینکه در سال ۱۸۲۴ یک بنای انگلیسی بنام ژوزف آس پدین سیمان اختراعی خود را که در فرآیند تکاملی آهک آبی قرارداشت به ثبت رسانید. زمانی که تولید و مصرف عمومی سیمان در ایران آغاز شد، جهان صنعتی بیش از یکصد سال تجربه مصرف سیمان را داشت و برای مصرف سیمان در مقیاس، مقدار و کیفیتی که در ایران قرار بود تولید و مصرف شود استاندارد های لازم تدوین شده بود. تنها زحمتی که برای علاقه مندان باقی می ماند، ابتدا ترجمه دقیق آیین نامه ها،استانداردها و دستورالعمل هایی بود که در چند کشور اروپایی و آمریکا از سالها قبل تدوین شده بود و دوم درک این واقعیت که آیین نامه ها و استاندارد های سیمان و بتن بیشتر پشتوانه های تجربی دارند. بنابراین جمع آوری و ثبت نتایج مطالعات میدانی حائز اهمیت است. بر همین اساس در کشور ما نیز ثبت نتایج اولیه سیمان های مصرفی در شرایط مختلف اقلیمی، تنوع مشخصات مواد تشکیل دهنده سیمان و سنگدانه ها و مستند سازی به منظور بررسی تاثیر این عوامل و ویژگی های منطقه ای بر عملکرد بتن های ساخته شده، می توانست گام های بعدی ویرایش و یا تدوین پیوست های منطقه ای برای استانداردهای ترجمه شده باشد که بطور کلی فراموش شد. این مقاله به بررسی و مقایسه استانداردها و نشریات فنی مرتبط با بتن و سیمان که در کشور ما تدوین شده است می پردازد.