سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش منطقه ای توریسم و توسعه

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

اکبر خلیلی چرمهینی – دانشگاه پیام نور

چکیده:

با نامگذاری سال ۲۰۱۰ میلادی به سال توریسم اسلامیتوسط سازمان کنفرانس اسلامیoic) و نیزتبدیل شدن صنعت گردشگری به عامل موثر در تعامل فرهنگ ها، گفتگوی تمدن ها و برقراری انس و الفت بین ملت ها، لزوم شناخت و توجه به بخش های پر اهمیت این صنعت بویژه گردشگری اسلامی ضروری به نظر می رسد. در تفکر دینی اسلام برای جهانگردی کارکردی خاص مورد توجه قرارگرفته است ، به گونه ای که سیر در زمین برای رسیدن به درکی بالا جهت ستایش قدرت مطلق و تامل در نظام آفرینش خداوندگار باریتعالی از سفارش های موکد قرآنی است. توریسم اسلامی یعنی توسعه گردشگری با حفظ ارزشها و اعتقادات مذهبی. توریسم اسلامی نه تنها مانعی در برابر رونق توریسم نیست بلکه می تواند گردشگران را در انواع گوناگون سلایق جذب کند. توریسم مذهبی با خصوصیات و شاخصه های مهم خود یکی از مهمترین شاخه های توریسم به حساب آمده و می توان با برنامه ریزی و ایجاد زیرساخت ها از این مهم بهره کافی را برد. توجه به این امر هم از بعد مسائل جهانگردی و هم به لحاظ تاکید بر مفاهیم مذهبی می تواند راهگشای حل این موضوع باشد. چرا که حرکت در جهت جذب جهانگرد مذهبی نخست نیازمند درک مفاهیم و اصول مذاهب و احترام به آنها و سپس تلاش در جهت تسهیل ارائه خدمات به زائرین این اماکن مقدسه میباشد. این امر هم از نظر جنبه های اقتصادی جذب جهانگرد و هم از لحاظ اثرات تبلیغی و بازتاب گسترده بین المللی می تواند نتایج بسیار مثبتی برای کشور میزبان در بر داشته باشد. همچنین با توجه به لزوم تقویت و توسعه صنعت گردشگری اسلامی و به خدمت گرفتن آن به عنوان یکی از راه های رسیدن به انسجام و درک متقابل. در این گفتار بطور اجمال به پدیده گردشگری اسلامی و ابعاد و اثرات آن و راههای ارتقاء پرداخته می شود