سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمد پروا – دکتری معماری
مرضیه صفری – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و تحقیقات

چکیده:

درمعماری گذشته ایران بنا و نور را درنقش جسم و روح می توان دید که به م وابسته اند یک ی برای حضور مادی ودیگری برای حضور معنوی این همان اندیشه و بینشی است که معماری گذشته ما را جاودان نموده است چنان دو عامل باه م یکی شده اند که نمی توان مرزی برای آن قائل شد تا آنجا که اگر این دو عامل از هم جدانموده و فقط به کالبد نگاه شود معماری به وجود می آید که نمی توان هویتی برای آن قائل شد همچون معماری امروز دانستن نقش نور طبیعی در معماری گذشته گامی است برای اتصال دادن نقش نور طبیعی به معماری امروز دراین تحقیق تلاش می شود که روح بنا و همگون شدنه آن با معماری گذشته را بررسی نماییم بینش و اندیشه معماری گذشته را بیرون کشیده و آن را به معماری امروز بشناسانیم همچنین هدف این مقاله یافتن پاسخی برای این سوال است که چرا نور طبیعی معماری گذشته ما را جاودانه نموده است؟ این بینش و اندیشه چیست ؟ چگونه می توان از آن درمعماری امروز استفاده نمود؟