سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جریان و آلودگی آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدعباس رسولی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی آلودگی های محیط زیست
سیدحسین هاشمی – استادیار دانشگاه شهید بهشتی
نسترن رازقی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی
حمیده حامدی – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

امروزه سهم آلودگی های غیرنقطه ای نسبت به آلودگی نقطه ای به طور چشمگیری رو به افزایش است راه حل اساسی کنترل آلودگی غیرنقطه ای وارد شده به محیط های آبی این است که چگونه باید میزان رواناب وارد شده به آنها را کاهش داد ناحیه میانگیر به عنوان روشی موثر درکاهش آلاینده های رواناب سطحی شناخته شده است هدف این پژوهش شناخت توانایی های بالقوه نواحی میانگیر درحذف آلاینده های رواناب سطحی است که به دلیل بدیع بودن موضوع درکشور نیازمند انجام تحقیقات گسترده است دراین مقاله با مرور منابع داخلی و خارجی دسته بندی و ت حلیل اطلاعات گردآوری شده نواحی میانگیر معرفی و کاربرد آن درمدیریت روانابهای سطحی با تاکید بر روانابهای آلوده کشاورزی بررسی شد درنهایت روشن شد که نواحی میانگیر به علت قابلیت تجدید حیات به عنوان یک گزینه اقتصادی و پایدار می توانند نقش موثری در مدیریت آلاینده های زیست محیطی داشته باشند.