سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نوشین پیش کار – مدرس دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

آثارو بناهای بر جای مانده از سلوک پیشینیان، کارآمدترین ابزار در بازخوانی مبانی معنوی و معرفتی معماری اسلامی است.معماری ایرانی حاصل نگاه معنوی نیاکان نیک اندیش ماست، از این رو هر آینه این آثار مورد بررسی دوباره قرار می گیرد، می تواند راهگشای کشف مفاهیم مستور در کالبد آن، شود.خانه های تاریخی ایران،همچون دیگر مصنوعات جوامع سنتی، علاوه بر کارکردی که دارند، مکانی برای تبلور و انتقال مفاهیم نهفته در جهان بینی پدیدآورندگان آن به شمار می رود. هنرمند ایرانی با استفاده از جنبه های تزیینی هنراسلامی و برگرفته از مفاهیم نمادین، هنر خویش را به کمال مطلوب می رساند. در این مقاله، پس از شرح مباحثی چون هنر اسلامی، نماد، نشانه، به بررسی نماد و نشانه های حکمت هنراسلامی در خانه های دوره قاجار اردبیل با بررسی توصیقی- تحلیلی پرداخته ایم.نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد که سلسله مراتب دسترسی نماد درون گرایی، آیینه کاری نماد انعکاس، پرده های وصل دهنده نماد شفافیت و تداوم،سرداب نماد تعادل موزون توازن حساس – در این خانه ها است.