مقاله نقض احتمالی قرارداد در حقوق ایران با نگاهی به کنوانسیون بیع بین المللی کالا (۱۹۸۰) و نظام های حقوقی خارجی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۱ در دانش حقوق مدنی از صفحه ۹۹ تا ۱۱۳ منتشر شده است.
نام: نقض احتمالی قرارداد در حقوق ایران با نگاهی به کنوانسیون بیع بین المللی کالا (۱۹۸۰) و نظام های حقوقی خارجی
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تعهدات قراردادی
مقاله نقض قرارداد
مقاله نقض احتمالی قرارداد
مقاله موعد قرارداد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کاظمی محمود
جناب آقای / سرکار خانم: ربیعی مرضیه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توسل به ضمانت اجراهای قرارداد، هنگامی مطرح می شود که موعد انجام تعهد فرارسیده و متعهد به تعهد خود عمل نکرده باشد. اما ممکن است قبل از زمان انجام تعهد بر اساس اظهارات، اقدامات یا اوضاع و احوال متعهد، متعهدله به طور معقول و متعارف به این نتیجه برسد، که او نخواهد توانست در موعد مقرر به تعهد خود عمل کند، در این فرض، نقض احتمالی قرارداد مطرح می شود و سوال این است که آیا متعهدله میتواند به ضمانت اجراهای نقض قرارداد (تعلیق قرارداد یا فسخ آن) متوسل شود یا باید منتظر فرارسیدن موعد قرارداد را باشد.
به رغم اینکه این نظریه در نظام کامن لا (آمریکا و انگلستان) به خوبی مراحل تکامل خود را طی نموده و در مقررات بین المللی به ویژه کنوانسیون بیع بین المللی و برخی از کشورهای خارجی دارای نظام حقوق نوشته (آلمان، ایتالیا و…) پذیرفته شده است، در حقوق ایران، نظریه نقض احتمالی مورد توجه واقع نشده و ماده قانونی خاصی به آن اختصاص نیافته است. در این مقاله سعی شده با مطالعه تطبیقی، موضع حقوق ایران در این خصوص روشن شود.