سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی گیاه پالایی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سعیده احمدزاده سروستانی – :دانشگاه آزاد اسلامی واحد سروستان، باشگاه پژوهشگران جوان
مصطفی چرم – دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

با افزایش جمعیت، روند آلوده شدن خاک تشدید و بشر نیازمند روشهایی نو و ارزان برای پالایش و بهبود کیفیت خاک شده است. نیکل از عناصریست که در غلظتهای کم برای ادامهی حیات اکوسیستم ضروری و در غلظتهای بالا مضر و آلایندهای خطرناک به شمار میرود. این فلز از طریق منابع مختلف از جمله پسابها و فاضلاب (شهری و صنعتی) سبب آلودگی منابع خاک میگردد. پالایش سبز روشی نو، کارآمد و ارزان برای بهبود کیفیت خاک است. در این پژوهش پتانسیل گیاهپالایی چاودار و باقلا در بر هم کنش قارچ مایکوریزا آربسکولار و نیکل در خاکهای تیمار شده با لجن فاضلاب بررسی شده است. این مطالعه در گلخانه دانشکده کشاورزی شهید چمران اهواز در مهر ماه ۱۳۸۸ در قالب طرح کاملا تصادفی و آزمایش فاکتوریل شامل سه سطح لجن فاضلاب ۰ ، ۱۰۰ و ۲۰۰ تن در هکتار دو سطح میکوریزا (حضور و عدم حضور قارچ) و دو گیاه (چاودار و باقلا) در سه تکرار انجام گرفت. میزان عنصر نیکل در اندام های هوایی هر تیمار بطور جداگانه آنالیز گردید. آنالیز داده ها با نرم افزار SPSS انجام شد. با افزایش میزان لجن فاضلاب اعمال شده در خاک در تیمارهای ۱۰۰ تن در هکتار، غلظت نیکل در اندام های هوایی گیاهان چاودار و باقلا افزایش یافت اما نیکل در گیاهان میکوریزایی بسیار کمتر از گیاهان شاهد بوده است و با افزایش لجن فاضلاب در خاک در تیمارهای ۲۰۰ تن در هکتار غلظت نیکل اندام های هوایی گیاهان چاودار و باقلا کاهش یافت. اما میزان این عناصر در گیاهان میکوریزایی کمتر از گیاهان شاهد بوده است.