سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

جعفر کریمی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم دانشگاه سیستان و بلوچستان
محمدرضا محبوب فر – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم

چکیده:

گردشگری یکی از بخشهای مهم اقتصادی است که توانسته است به عنوان یک صنعت پاک مطرح شود از آنجا که گردشگری با محیط طبیعی و فعالیت های اقتصادی اجتماعی رابطه متقابل دارد می تواند آثار و پیامدهای مثبت و یا منفی در این زمینه داشته باشد گردشگری می تواند با تاثیراتی که به لحاظ اجتماعی با کاهش فقر ازدیاد حس غرور و … و یا افزایش جرائم بر جوامع محلی می گذارد مورد بررسی قرارگیرد روش انجام این تحقیق توصیفی کتابخانه ای می باشد که به دف بررسی تاثیرات اجتماعی برجوامع گردشگر پذیر و همچنین بر خود گردشگران به لحاظ کاهش یا افزایش آسیب های اجتماعی در مناطق شهری مورد بررسی قرارگرفته است ابتدا به تعریفی از توریسم توسعه پیادار توریسم و ابعاد آن پرداخته شد و سپس به اثرات آن برجوامع محلی به خصوص به لحاظ اجتماعی درمناطق شهری اشاره گردید. و مباحثی در مورد نقش گردشگری رد کاهش یا افزایش آسیب های اجتماعی موردتجزیه و تحلیل قرارگرفت.البته گردشگری چنانچه مدیریتی صحیح را دارا نباشد دارای نتایج معکوس بوده و نه تنها اثری مثبتی نداشته بلکه دارای نتایج ناگواری نیز خواهد بود و به آسیب های اجتماعی دامن خواهد زد ولی چنانچه دیدگاه توسعه پایدار گردشگری مورد لحاظ قرارگیرد می تواند نتایج مثبت درجهت کاهش آسیب های اجتماعی داشته باشد.