مقاله نقش پیریدوکسین و تنش خشکی قبل و بعد از گلدهی بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در پژوهش های به زراعی(تنش های محیطی در علوم گیاهی) از صفحه ۱۴۳ تا ۱۵۲ منتشر شده است.
نام: نقش پیریدوکسین و تنش خشکی قبل و بعد از گلدهی بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله تنش خشکی
مقاله پیریدوکسین
مقاله عملکرد
مقاله پرشدن دانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ارادتمنداصلی داوود
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی وحید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثر سطوح مختلف تنش خشکی و ماده شیمیایی پیریدوکسین بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم رقم بک کراس روشن آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در سال زراعی ۱۳۸۸ در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه انجام گرفت. تنش خشکی به عنوان عامل اصلی در سه سطح: بدون اعمال تنش خشکی (شاهد)، اعمال تنش خشکی در مرحله طویل شدن ساقه (کد ۳۹ زادوکس) و تنش خشکی پس از گلدهی (کد ۶۵ زادوکس) و مقادیر مختلف پیریدوکسین به عنوان عامل فرعی در سه سطح: عدم اعمال ماده پیریدوکسین (شاهد)، اعمال ۰٫۰۱ درصد ماده پیریدوکسین و اعمال ۰٫۰۲ درصد ماده پیریدوکسین به صورت تلقیح با بذر در نظر گرفته شد. نتایج این آزمایش نشان داد که پیریدوکسین بر افزایش عملکرد و اجزای عملکرد گندم اثر معنی داری دارد. پیریدوکسین احتمالا از طریق تاثیر مثبت بر روند رشد ریشه و افزایش جذب ریشه ای شرایط را برای تولید مواد پرورده بی شتر در طول دوره رویشی گیاه فراهم نموده و باعث افزایش معنی دار انتقال مواد به دانه گردیده است. به طوری که بالاترین میزان عملکرد و اجزای عملکرد در سطح ۰٫۰۲ درصد مصرف پیریدوکسین مشاهده گردید. تیماردهی بذر های گندم با پیریدوکسین در این آزمایش باعث کاهش معنی دار تاثیر منفی تنش خشکی خصوصا در تنش خشکی بعد از گلدهی گردید.