سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای دانش محوری در مدیریت پایدار کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

قهرمان قوردیی میلان – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مرتعداری
حمید امیرنژاد – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
قدرت اله حیدری – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
زینب جعفریان – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

تعداد بهره بردار و تعداد دام زیاددر مراتع باعث عدم اجرای موفق برنامه های مدیریتی و پروژه های اصلاح و احیا می گردد در سالهای اخیر جهت بهبود وضعیت پوشش گیاهی اسکان عشایر به عنوان طرح ملی در برنامه های اقتصادی اجتماعی بیشتر مورد توجه کارشناسان قرار گرفت به منظور بررسی اثر اسکان عشایر بروضعیت مراتع ییلاقی شهرستان ماکو در استان آذربایجان غربی مطالعه در دو سامان عرفی دارای طرح اسکان عشایر محدوده عرفی مخمور و بدون طرح اسکان عشایر محدوده عرفی آغداش صورت گرفت دراین بررسی برای تعیین اثر اسکان بهره برداران و عدم اسکان با استفاده از روشهای مقایسه ای پارامترهایی مانند وضعیت مرتع درصد پوشش تاجی تراکم زادآوری و تولید دراین دو سامان عرفی مورد ارزیابی قرارگرفت بدین منظور سعی گردید سازمان های عرفی انتخاب شده از لحاظ حدود مساحت تعداد بهره بردار و دام مجاز شرایط فیزیوگرافی ارتفاع، شیب، جهت و شرایط اقلیمی درجه حرارت بارندگی، رطوبت و … مشابه باشند. برای هریک از سامان عرفی فوق نقشه های شیب، جهت و ارتفاع تهیه و با تلفیق نقشه ها واحدهای نسبتا همگن جهت ارزیابی و اندازه گیری وضعیت و میزان تولید درهکتار تهیه گردید. وضعیت مرتع به روش شش فاکتوری برای هرواحد بهره برداری و تیپهای گیاهی بصورت مجزا اندازه گیری و میانگین مجموع آنها محاسبه گردید نتایج مقایسه میانگین ها نشانمیدهد که تاثیر اسکان عشایر بر میزان تولید و وضعیت مرتع معنی دار بوده است به عبارت دیگر با اجرای طرح اسکان عشایر علاوه بر کاهش تعداد دام و بهره بردار در سامان عرفی مخمور شرایط مرتع بهبود چشمگیری داشته است توصیه می گردد جهت تعادل اکولوژیکی و بهره برداری پایدار از مراتع طرح اسکان عشایر با رعایت تمام جوانب اقتصادی و اجتماعی در سطح سامان های عرفی مورد توجه قرارگیرد.