سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش گردشگری و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

قربان اسلامی راد – دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری
یاسر قاسمی – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

صنعت گردشگری،استراتژی اقتصادی دوران مدرن و پسامدرن محسوب می شود. اگر کشورها بتوانند با ایجاد ظرفیت های لازم درجهت رشد صنعتگردشگری اقدام نمایند، بی شک قادر خواهند بود در جهت شکوفایی اقتصادی کشور خود گام های اساسی بردارند. ایران به لحاظ منابع گردشگری در رده ۱۰ و از لحاظ تنوع جاذبه های طبیعی رتبه پنجم در جهان را داراست بیشتر این منابع طبیعی وتاریخی در فضاهای شهری واقع شده و جز بافت تاریخی شهرها محسوب می شود امروزه این فضاها به عنوان جاذبه های گردشگری عمل می کنند و دارای بازدیدکنندگان فراوانی هستند که باید جهت ساماندهی فضایی مراکز گردشگری به طراحی، توزیع ، پراکنش و جانمایی عناصر تجهیزات عمومی و رفاهی جهت تامین آسایش و آرامش گردشگران توجه وافر نمود تا علاوه بر حفظ و نگهداری منابع گردشگری ، منجر به هویت بخشی و زیباسازی محیط های گردشگری شود طی چند سال اخیر برای نخستین بار در ایران در مورد اجزاء مبلمان شهری ضوابطی تدوین گردید که هدف آن نظم بخشی به مکانیابی ونصب برخی از موارد مبلمان شهری و زیباسازی بوده است. البته معیار های تدوین شده در طراحی و شکل آنها تأثیری نسبی داشته و هدف اصلی ساماندهی و هماهنگیِ مبلمان شهری بوده است در صورتی که براساس مطالعات میدانی در بسیاری از شهرهای ایران وضعیت مبلمان شهری با قوانین و ضوابط آن در تعارض است در راستا همین مسئله در مقاله حاضر به دنبال بررسی اهمیت مبلمان شهری در هویت بخشی فضاهای شهری و تحلیل نقش مبلمان شهری در زیباسازی فضاهای گردشگری شهری بپردازیم رویکرد حاکم بر پژوهش توصیفی تحلیلی است نتایج پژوهش مبین آن است که با وجود قوانین و ضوابط مبلمان شهری، متاسفانه این ضوابط و معیارها در ساماندهی و زیباسازی فضاهای گردشگری شهری کمتر مورد توجه و اجرای مسئولین شهرهای توریستی و تفریحی قرار گرفته است .