سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی و مدیریت کسب و کارهای دانش بنیان

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

مسعود پورکیانی – عضو هیآت علمی
زهرا بهرامی نژاد – دانشجوی دکتری مدیریت دولتی

چکیده:

مفهوم کارآفرینی در دهه های اخیر توجه جدی محافل علمی و سازمانهای دولتی و خصوصی را به خود جلب نموده است . همچنین ضرورت کارآفرینی به عنوان مفهومی چند بعدی در گفتمان مدیریت دولتی نوین مورد توجه قرارگرفته است . بنابراین نیاز به کارآفرینی جهت ربودن گوی سبقت از رقبا در عصر تغییرات فزاینده و سریع و یافتن راه های استفاده مناسب و اعتلای آن بیش از پیش احساس می گردد. در نتیجه یکی از مهمترین شاخه های کار آفرینی که کارآفرینی سازمانی میباشد ، پاسخگویی به شهروندان و عملکرد بخش عمومی را بهبود بخشیده ومنجر به افزایش سرمایه اجتماعی می شود . از طرفی ،کارآفرینی یک شاخصه درونی برای افراد است ولی تمام افرادی که دارای شخصیت کارآفرین هستند نمی توانند در مرحله عملی کارآفرینان موفقی شوند، موفقیت در کارآفرینی برای این افراد تنها زمانی رخ می دهد که دارای سرمایه اجتماعی بالابی بوده و بتوانند با استفاده از سرمایه اجتماعی خود در تعاملات و کنش های اجتماعی به موفقیت شایانی در امر کارفرینی نائل شوند. پس افراد کارآفرین باید دارای سرمایه اجتماعی بالایی باشند تا بتوانند ویژگی های شخصیتی نهفته در خود را بروز داده و باعث ایجاد کنش مثبت در جامعه و در نهایت رسیدن به توسعه پایدار شوند