سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

اکبر احمدی آسور – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی سبزوار

چکیده:

نانوفناوری به عنوان خلق مواد عملکردی ، دستگاه ها و سیستم ها از طریق کنترل ماده د رمقیاس ۱۰۰-۱ نانومتر علاوه بر بهره برداری از خواص و پدیده جدید توسعه یافته در آن مقیاس می باشد. اگر چه لغت نانوفناوری جدید است ، ولی فرآِند جدید نیستند . طبیعت ، مادر نانوفناوری است. به همان روشی که زیرسازی کردن ( miniaturiziation) جهان الکترونیک را تغییر می دهد، نانوفناوری پتانسیل ایجاد انقلاب در زمینه های پزشکی ، دارو درمانی ، سیستم های آزاد ساز دارو ، بیوتکنولوژی ، انرژی ، اصلاح محیط زیست و بسیاری از موارد دیگر را دارد . توانایی ساخت اتم ها و الکترونها اجازه بررسی ساختار را در مقیاس نانومتر می دهد. دولت مرکزی شدیدا به دنبال گسترش نانوفناوری است. مدارکی بهتر از این وجود ندارد که دولت مرکزی از دسامبر ۲۰۰۳ قانون گسترش و تحقیقات نانوفناوری در قرن ۲۱ را تصویب نم.د که ۳/۷ بیلیون دلار را به این امر اختصاص داد و مراکز مختلفی در ارتباط با پیشرفت و تحقیق راجع به نانوفناوری ایجاد نمود واهداف و معیار های ملی را در زمینه پیشرفت آن در نظر گرفت و معرفی نمود . علاوه بر اینکه نانوفناوری درباره اندازه می باشد ، درباره چگونگی قرارگیری چیزها در کنار هم ، مرتب شدن و سرهم شدن (مونتاژ شدن ) آنهانیز هست. وقتی مواد خاصی کوچکتر از ۱۰۰ نانومتر باشند ، خواص منحصر بهفردی پیدا میکنند . برای مثال ، موادی که قبلا هادی الکتریسیته نبودند ، اکنون هستند و یا مواد غیر محلول اکنون قابل حل خواهند بود . شکی وجود ندارد که حفظ آب و استفاده از آن برای EPA و برای افرادی که معمولا با حفظ و نگهداری محیط زیست در ارتباط هستند ، بالاترین اولویت را دارند . دولت امریکا حمایت مالی قوی برای ادامه تحقیقات در زمینه نانوفناوری و برای انجام تعهدات استثنایی د رجهت حفظ محیط زیست با بهبود وضعیت فاضلاب تصویب کرده است . کاربرد نانوفناوری در این زمینه عبارتند از : Fullerenes و سرامیک Nano Porous (با خلل و فرج نانومتری) . بنیاد ملی علوم ایالات متحده در سال ۲۰۰۲ ، ۳۰ میلیوم دلار را برای مطالعات تغییرات زیست محیطی و بهداشتی ناشی از نانوفناوری اختصاص داد. در سال ۲۰۰۳ اتحادیه اروپا پروژه NANOSAFT راجهت ارزیابی ریسک های بهداشتی و زیست محیطی فن آوری در نظر گرفت. نانو ذرات بی متال TCE را ۱۰۰ برابر سریعتر از کاتالیست ها عمده می شکند . تحقیقات جدید انجام شده در مرکز دانشگاهی Rice در زمینه نانوفناوری و بیولوژیکی و زیست محیطی نشان داد که نانو ذرات طلا و پالادیوم هنوز موثرترین کاتالیست های شناسیایی شده بریا اصلاح یکی از نافذترین و پرزحمت ترین الاینده های آب زیرزمینی یعنی تری کلرو اتیلن (TCE) می باشند.