مقاله نقش مهار منتشر شونده قشری بر القای تشنج در هیپوکمپ موش صحرایی نر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد ۱۳۹۳ در مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه از صفحه ۳۰۹ تا ۳۱۸ منتشر شده است.
نام: نقش مهار منتشر شونده قشری بر القای تشنج در هیپوکمپ موش صحرایی نر
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله صرع
مقاله برش هیپوکمپ
مقاله مهار منتشر
مقاله بیکوکولین
مقاله گیرنده های گلوتامات

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غم خواری نژاد غزاله
جناب آقای / سرکار خانم: شهابی پرویز
جناب آقای / سرکار خانم: صادق زاده اسکویی بهناز
جناب آقای / سرکار خانم: صدیقی الوندی مینا
جناب آقای / سرکار خانم: قادری پاکدل فیروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مشاهده متن پیش زمینه و هدف: مهار منتشر شونده قشری، پدیده ای پاتوفیزیولوژیک است و به صورت یک موج دپولاریزاسیون خود انتشار یابنده با یک دوره تحریک پذیری کوتاه مدت شروع شده و بلافاصله با مهار یاخته های عصبی دنبال می شود و سپس با یک فاز تحریک پذیری ثانویه طولانی مدت ادامه می یابد. مهار منتشر یکی از عوامل اصلی ایجادکننده صرع لوب گیجگاهی و میگرن است. هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش گیرنده های گلوتامات و تخلیه های انفجاری ایجاد شده به دنبال مهار منتشر بر شکل پذیری سیناپسی ناحیه هیپوکمپ است.
مواد و روش ها: این مطالعه بر روی برش های مغزی ۱۸ سر موش صحرایی نر ویستار، در محدوده وزنی بین ۳۵۰-۲۵۰ گرم انجام شد. برش ها در قالب یک گروه کنترل و دو گروه دریافت کننده آنتاگونیست گیرنده های گلوتامات ( AP5و (CNQX موردبررسی قرار گرفتند. پس از بیهوشی عمیق، سر حیوان جدا و مغز از جمجمه خارج گردید و برش های افقی حاوی هیپوکمپ به ضخامت ۵۰۰ تهیه شده و با آنتاگونیست گیرنده GABAA (بیکوکولین ۱٫۲۵mM/L) مشروب شد. مهار منتشر با کمک KCl در بافت ایجاد شد، سپس تقویت طولانی مدت سیناپسی در نمونه القا گردید و پتانسیل های میدانی تحریکی موردمطالعه قرار گرفت.
یافته ها: به دنبال مهار گیرنده های گلوتامات بعد از القای مهار منتشر، در گروه های آزمایشی CNQX (103.26±۲٫۳)، AP5 (102.88±.۱) با استفاده از آنالیز آماری Mann Whitney U test کاهش معناداری در دامنه پتانسیل های میدانی تحریکی نسبت به گروه بیکوکولین (۱۳۴±۶٫۷) مشاهده گردید (P<0.001).
نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه بر نقش گیرنده های گلوتامات در القای مهار منتشر قشری دلالت دارد، چنانکه مهار این گیرنده ها از طریق آنتاگونیست های آن، منجر به سرکوب مهار منتشر شد. مطالعه فاز تحریک پذیری ثانویه، به فهم ما از سازوکار عملکرد مهار منتشر در اختلالات نورولوژیک کمک می کند. این یافته ها می توانند راه های درمان صرع را بهبود بخشند.