سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی، تعاون، جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

حبیب ابراهیم پور – استادیار دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی
سجاد حبیبیان – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی، دانشگاه شاهد
ضیاء الدین نیک روز – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی، دانشگاه پیام نور
حبیب ابراهیم پور – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شاهد

چکیده:

کارآفرینی به عنوان پدیده ای نو ظهور، به تازگی در محافل علمی ایران مطرح شده است. احیای تحقیقات و عملیات کارآفرینی در دنیا به دهه ۱۹۸۰ میلادی باز می گردد؛ که آن را انقلاب کارآفرینانه نام گذاری کرده اند. جان تامپسون معتقد است مهارت های کارآفرینانه نیازی فراگیر و ضروری برای تمامی سازمان ها (دولتی، خصوصی، داوطلبانه و غیره) با هر اندازه (بزرگ، متوسط و کوچک) است. فضای کسب وکار با سرعت سرسام آوری به سمت رقابتیشدن حرکت میکند. در این فضای پرچالش، سازمانهای (دولتی، خصوصی، داوطلبانه و غیره) رامیتوان به سه دسته تقسیم کرد: دسته اول آنهایی که موج ساز هستند و با پذیرش ریسکها تغییرات رامی آفرینند. دسته دوم آنهایی که موج سوار هستند و با موج تغییرات همساز میشوند و دسته سوم آنهایی که تغییرات را نمیبینند و اسیر موج میشوند. بدیهی است که موج برای آنها تصمیم میگیرد و احتمالاً آنها را به صخره میکوبد. در شرایط کنونی جهانی شدن، آنهایی موفق هستند که آنچه را مشتریان میخواهند ونیاز دارند، شناسایی کنند و خود را با خواستههای ایشان وفق دهند. برای نیل به این هدف، دانش و مهارت مزیت رقابتی اصلی شناخته شده است و یافتهها دال بر آن است که کاربرد آنها نیز مزیت رقابتی پایدار ایجاد میکند.