سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی اقتصادی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

زهرا گلی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان
قدرت ترابی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان

چکیده:

کوه کشکی با وسعتی حدود ۱۸ کیلومتر مربع در ۳۵ کیلومتری جنوب غرب چوپانان قرار دارد. سنگ های این منطقه عبارتند از : افیولیت پالئوزوئیک، کمپلکس دگرگونی چاه گربه، سنگ های دگرگونیه کربونیفر- پرمین، سنگ آهک های کرتاسه و سنگ های ولکانیک ائوسن که همراه با ساب و الکانیک ها و سنگ های آذرآواری دیده می شوند. سنگ های آتشفشانی و گرانیتوئیدی این منطقه به ترتیب دارای سن ائوسن پائینی و ائوسن میانی هستند. عمده واحدهای سنگی منطقه را آندزیت ها و سنگ های آذر آواری ائوسن به خود اختصاص داده اند. پتروگرافی آندزیت ها نشان می دهد که دارای کانی های فلدسپار (آندزین- الیگوکلاز و سانیدین)، آمفیبول (هاستینگسیت منیزیم دار، مگنزیوهاستینگسیت، فروپارگازیت)، میکا (بیوتیت- فلوگوپیت)، کلینوپیروکسن (دیوپسید، اوژیت)، کوارتز، گارنت، کانی های تیره (هماتیت، مگنتیتی، تیتانومگنتیت، ایلمنیت)، اسفن، زیرکن و آپاتیت می باشند. آندزیت های مورد بررسی در مطالعات صحرایی بسیار شکسته بوده و به میزان قابل توجهی دستخوش دگرسانی توسط سیالات ماگمایی قرار گرفته است. کانی های ثانویه حاصل دگرسانی شامل کلسیت، کلریت (دیابانیت)، کوارتز، کائولینیت، هماتیت و پرهنیت می باشند. نتایج XRD نمونه ها بیانگر وجود انواع دگرسانی های آرژیلیتی، سیلیسی، پروپلیتی و کربناته شدن در این منطقه است. سنگ های آتشفشانی ائوسن منطقه بوسیله سیالات ماگمایی مرتبط با پلوتونیسم ائوسن پائینی دگرسان شده اند که این دگرسانی در اثر وجود گسل چوپانان و سایر گسل های ژرف با امتداد شمال شرق- جنوب غرب و شمال غرب- جنوب شرق توسعه و شدت یافته است. این منطقه بخشی از کمپلکس افزایشی واریسکن انارک تا عروسان بوده که از مشخصات اصلی آن گسترش گسلش و از هم گسیختگی است. این عوامل ساختاری در تسهیل عبور سیالات و افزایش سطح تماس سیالات با سنگ ها نقش مهمی را ایفا نموده، سبب توسعه دگرسانی گرمایی در سنگ های ائوسن این منطقه شده و واحدهای پالئوزوئیک در تماس با آن را نیز مورد تهاجم قرار داده است. با توجه به زمین شناسی این منطقه می توان انتظار کانی زایی فلزی در ارتباط با دگرسانی و ماگماتیسم در منطقه را داشت.