سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: اولین همایش ملی اسلام و سلامت روان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

رضا جوان – دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قوچان، قوچان، ایران
احمد رجبی سناجردی – دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قوچان، قوچان، ایران
مجتبی سلم آبادی – دانش آموخته کارشناس ارشد مشاوره خانواده دانشگاه علامه طباطبایی تهران
مصیب اسماعیلی – دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قوچان، قوچان، ایران

چکیده:

بدون شک دین، یکی از مهمترین نظام های ارزشی هر جامعه است که برای استواری خودنیازبه بازتولید آن در نسل هایبعدی دارد. عوامل گوناگونی میتوانند در این فرایند تأثیرگذار باشند که از میان آنها جامعه پذیری یکی ازمهمترین هاست و از میان عناصر جامعه پذیری، خانواده از اهمیت زیادی برخورداراست. همچنین نقش خانواده درشکل دهی به گرایش های معنوی فرزندان همواره موردتوجه نظریه پردازان و محققان حوزه دین بوده است. دانشمندانعلوم تجربی معتقدند که علایق مذهبی و باورهای دینی در کاهش یا حتی رفع بیماریهای مختلف روحی و جسمینقش بسزایی دارند. منظور از معنویت درمانی، درمان آلام و رنج های درونی و برونی انسان از طریق امور متعالی وماوراءالطبیعی است. از این لحاظ، نگرشی تازه به یکی از کارکردهای گوناگون دین است. برخی از روانشناسان مشهوربرای درمان بیماریها گرویدن به معنویت را توصیه می کنند.