سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار کشاورزی و محیط زیست سالم

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

روزینا حنیفی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی

چکیده:

میزان مشارکت زنان درفعالیت های اقتصادی تاییدی برعدم توجه کافی به امورزنان و ارزش افزوده آنان است زیرا زنان روستایی درتمام مراحل تولید محصولات کشاورزی وتولیدات دامی و بطور کلی تمام امور دوشادوش مردان به فعالیت می پردازند و اوقات اندک فراغتشان را نیز صرف تولید صنایع دستی مانند گلیم و قالی می کنند بنابراین ایجاد زمینه های خوداگاهی هدایت توانایی های اقتصادی و اجتماعی زنان و برنامه ریزی جهت جلب مشارکت انان درفعالیت های گوناگون الزامی است درسالهای اخیر با مشخص شدن اقتصاد انسان و محیط زیست به عنوان سه رکن اساسی درتوسعه همه صاحبنظران درامر توسعه و بویژه توسعه روستایی برمشارکت روستائیان درطرح های توسعه روستایی بیش ازگذشته پافشاری میکنند اما بدلیل تمرکز قدرت با همه تمیهدایت که اندیشیده شه مردم مشارکت قابل توجهی درفرایند توسعه نداشته اند دولت سالاری اتصال همه امور به دولت و کارگزاران و منابع دولتی شرایطی را بوجود آوره است که ارایه بیشتر خدمات به روستاها هب دولت واگذارشده است و دربسیاری ازبرنامه های توسعه نقش مردم بویژه زنان نادیده گرفته شدها ست