سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش معماری پایدار

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

نازیلا ادریسی خسروشاهی – پژوهشگر دکتری معماری، دانشگاه معماری وساختمان(کشور آذربایجان)،
سیامند پناهی – کارشناس ارشد معماری
مهدی باقری مهکی – کارشناس ارشد معماری

چکیده:

سالهای پایانی قرن بیستم و آغازین بیست و یکم مصادف است با کاهش منابع و ذخایر طبیعی و احساس نیاز انسان به حفظ منابع موجود. بحث پایداری و کاهش استفاده از منابع تجدید ناپذیر در عین توسعه و پیشرفت در این برهه زمانی مطرح شد و به مرور در تمامی بخشهای علم و تکنولوژی چه در عمل و چه در تئوری و مبانی وارد شد. معماری هم به عنوان یکی از شاخصه های بروز پیشرفت و توسعه از موضوع پایداری در امان نماند. این پژوهش کلی، سعی در مطرح کردن مفهوم تئوریکی استفاده از حس فضایی برای ارتباط معنا و کالبد برای توسعه پایدار معماری دارد. نوشتار حاضر به بررسی دیدگاههای جهانی نهادها و صاحبنظران پرداخته و تعاریف، مفاهیم و مبانی توسعه شهری پایدار با تکیه بر فضاهای خاص عمومی را مورد تحلیل قرار داده و در مورد مطالعاتی مساجد محله ای به آزمایش می گذارد.