سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

آرزو طلایی – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی)
گلنار بساک هارونی – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی)
بهمن خسروی پور – عضو هیأت علمی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین،

چکیده:

پس از گذشت نزدیک به یک قرن تجارب ترویج، آموزش و تحقیقات (تات) کشاورزی در ایران، امروزه کیفیت عاملی مؤثر در ارتقای بهره وری و اثربخشی نظام های تحقیقاتی، ترویجی و آموزشی در بخش کشاورزی شناخته شده است. بهبود کیفیت موجب کاهش هزینه، سوددهی بیشتر، وضعیت رقابتی بهتر و موجب اشتغال مطلوب تر و بیشتر است . همچنین باعث کاهش ضایعات منابع و صرفه جویی در منابع انسانی، فن آوری و زمان می شود، که همه این عوامل موجب افزایش و بهبود بهر ه وری در بخش کشاورزی و مهم ترین خرده نظام های مرتبط با آن یعنی ترویج، تحقیق وآموزش می گردد. منظور از نظام کیفیت فراگیر در ترویج، تحقیق و آموزش کشاورزی (تات) نظامی است که با بهبود مستمر در پی استفاده بهینه از منابع و فرصت های موجود در بخش کشاورزی با مشارکت کلیه اعضای سازمان تات است. استفاده مناسب از فن آوری اطلاعات و داشتن دانش بومی و مهارت های پژوهشگران، آموزشگران و مروجان و توانایی های مدیریت، سازگاری و هماهنگی بین آنها در قالب مدیریت کیفیت فراگیرTQM)شرط ضروری ارتقای کیفیت و بهره وری سازمانی تات است که باعث می شود تا کشاورزی از مرزهای تولید سنتی و با ریسک بالا به سوی کشاورزی پایدار و با ریسک عقلایی رهنمون شود . در این مقاله نقش مدیریت کیفیت فراگیر در اثربخشی فعالی ت های ترویج، آموزش و تحقیق در بخش کشاورزی بررسی می شود و در ادامه روش های مؤثر استفاده ازTQM) در سازمان ترویج کشاورزی مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.