سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار کشاورزی و محیط زیست سالم

تعداد صفحات: ۲۴

نویسنده(ها):

فرحناز نورایی – مربی گروه زیست شناسی دانشگاه پیام نور
بهمن شفیعی – مدرس دانشگاه پیام نور
سونیا سیفی – مربی گروه کشاورزی دانشگاه پیام

چکیده:

با توجه به نقشی که نواحی روستایی در حیات اقتصادی و اجتماعی کشورها بهویژه در تولید محصولات کشاورزی و غذایی ایفا میکنند، از جایگاه و اهمیت ویژهای در توسعه ملی و سرزمینی برخوردارند و بدونسازماندهی و توسعه این مناطق، برنامههای توسعه با ناکامی مواجه خواهند شد. مدیریت جدید روستایی، بر ظرفیتهای جوامع محلی، با اداره دقیق مکان و بهره برداری از منابع آن متکی است. در مقطع کنونی با جهانیشدن ارتباطات و تمرکز سرمایهها، کارکرد دقیق توسعه روستایی و محلی، مبارزه در مقابل احساسات نومیدی و فردگرایی است. مجموعه مدیریت باید با ارائه راهکارهای مفید و ابتکار در عمل برای سازندگی سرزمین تلاشکندبنابراین در سال ۱۳۷۷ قانون تأسیس دهیاری خود کفا در روستاهای کشور به تصویب رسید و با الگوبرداری از مدیریت شهری که مشتمل بر دونهاد شورای شهر و شهرداری است، به وزارت کشور اجازه داده شد تا به منظور اداره امور روستاها و توسعه پایدار روستایی سازمانی بنام دهیاری با توجه به ویژگی های محل و با درخواست اهالی ، به صورت خودکفا باشخصیت حقوقی مستقل در روستاهای بالای بیست خانوار که بالغ بر ۳۵ هزار روستا در کشور است، تأسیس نماید . و در این میان دهستان حسن آباد از توابع شهرستان اسلام آباد غرب که در طول ۶۴ درجه ۹۳ دقیقه ۹۳ ثانیهو عرض ۹۶ درجه و ۰۱ دقیقه ۶ ثانیه و در فاصله ۰۱ کیلومتری شمالشرقی شهر اسلام آباد و ۶۱ کیلومتری کرمانشاه قرار گرفته است. که در این مقالهکه از روش توصیفی استفاده شده است به نقش مدیریت نوین )دهیار( در دهستان مربوطه پرداخته می شود.