سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

منصور عزیزی – دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
ارش ثقفی اصل – استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران

چکیده:

کلان شهر تهران به عنوان بزرگترین مرکز شهری خاورمیانه با در نوردیدن مرز های طبیعی و تاریخی خود و الحاق شهرها و روستاهای پیرامون به کلان شهری بزرگ تبدیل گردید که البته به مشکلات و معضلات کارکردی کالبدی و اجتماعی – اقتصادی کلان شهرهای کشورهای توسعه نیافته نیز دچار گردید. مسائلی چون بی هویتی ، بافت ناهماهنگ کالبدی و فضایی بخش های کهنه و جدید شهر، آلودگی های زیست محیطی، حاشیه نشینی، تمرکز بیش از اندازه فعالیتهای رسمی و غیر رسمی اقتصادی و در نتیجه تمرکز ناموزون جمعیت در این شهر و غیره، موجب گردید تا بتدریج مراکز جمعیتی و شهرهای حاشیه این کلان شهر نیز رشد نموده و به عنوان مراکز خوابگاهی و پسکرانه تهران به قطب های جمعیتی تبدیل شوند. بطور اجمالی نتایج استخراج شده در جداول ۴ و ۵ و ۶ و ۷ و ۸ عوامل عدم تحقق برنامه های مدیریت کلانشهر در قالب علل محیطی نیز در شاخه فرهنگی و اجتماعی به عنوان عوامل موثر و موانع و چالش های تحقق اهداف برآمده از برنامه های توسعه شهر تهران در مدیریت کلانشهری چالشهای موجود و پیشروی شهری رفع این موانع توصیه می گردد.