سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۲۸

نویسنده(ها):

معصومه مهری – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه تربیت معل
لقمان زمانی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه تربیت معل

چکیده:

زندگی انسان از آغاز تا کنون همواره با خطرات ناشی از بلایای طبیعی همراه بوده است. و ایران با توجه به اقلیم متغیر و ناپایداری های موقتی و در عین حال مخرب یکی از کشورهایی است که در معرض سوانح طبیعی بسیاری قرار دارد که سیل یکی از جدی ترین آنهاست. پژوهش حاضر با توجه به اهداف برنامه پنجم مبنی بر کاهش آسیب پذیری زیر ساخت ها و حفاظت از مردم و منابع ملی کشور و تضمین تداوم خدمات به آنها در راستای تکمیل چرخه دفاع غیر نظامی با رویکردی توصیفی – تحلیلی به نقش مدیریت بحران در کاهش بروز سیل در حوضه گلاب دره- دربند پرداخته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که مدیریت بحران به دلیل نوپایی و عدم آگاهی های کافی و ضعف های مدیریتی و همچنین محدویت امکانات لازم تا کنون نتوانسته است کنترل و اقدامات مطلوبی در جهت پیشگیری از وقوع سیل تدارک بیند و تنها اخیرا شرکت آب منطقه ای تهران تلاشهایی در زمینه ایجاد سیستم های هشدار دهنده سیل و راه اندازی بانک اطلاعات سیل را در دستور کار خود قرار داده است.