سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی

تعداد صفحات: ۲۴

نویسنده(ها):

چکیده:

بهرهوری یکی از مفاهیمی است که افزایش تولید را همراه باتوسعه به ارمغان خواهد آورد. این مطالعه به ارزیابی اثرات گسترش سیاستهای ت جاری و درآمدهای نف تی بر بهرهوری نیروی کار می پردازد. به ه مین دل یل، برر سی ا ثر در جه باز بودناقتصاد از جنبه شدت صادرات و واردات بر بهرهوری نیروی کار مورد تو جه قرار گرف ته ا ست. در وا قع می توان گ فت که بازبودن اقتصاد میتواند به صورت کانالی برای انتقال تکنولوژی ع مل ک ند و ا ثرات سرریز تکنو لوژی را به بخ شهای مخت لف اقتصادی منتقل نماید. این مقاله ضمن بررسی تئوریهای مربوطه، به طراحی و تخمینال گو به من ظور تحل یل راب طه بین باز بودن اقت صاد ودرآمدهای نفتی بر بهرهوری کل در کشورهای منتخب صادر کننده نفتی عضو اوپک (ا یران، الجزایر، نیجریه، عربستان صعودی، اندونزی، امارات متحده عربی و کویت) میپردازد. نتایج نشان میدهد که درجه باز بودن اقتصاد، شدت سرمایه ، سرمایه گذاری خارجی، سرمایه ان سانی تأثیر مثب تی بر روی ب هرهوری دارد. و از طر فی تاثیر درآ مدهای حا صل از صادراتنفتی در کشورهای عضو اوپک دارای تاثیر منفی بر ب هره وری کل عوا مل تول یدبوده که حاکی از ان حراف ن سبی قی مت عوا مل تولید و عدم تخصیص بهینه عوامل تولید می باشد. همچنین باتوجه به الگوی برآورد شده، افزایش واردات کالاهای واسطه ای و سرمایهای از کانال افزایش شدت سرمایه و بکارگیری تکنو لوژی پی شرفته تر مو جب ا فزایش ب هره وری ن یروی کارکشورهای منتخب می گردد. یافتههای این مطالعه نشان میدهد که افزایش درجه باز بودن اقتصاد آثاری مثبت بر بهروری کل عوامل داشته ولی با شدت متفاوت در کشورهای مختلف متفاوتبوده است.لذا افزایش درجه با بودن اقتصاد در کشورهایی چون عربستان ،امارت ،کویت وایران نسبت به کشورهای دیگر نقش پر ر نگ تری دا شته ا ست که حاکی از ن قش اسا سی تر سیها ستهای تجاری بر بهره وری کل عوامل تولید بوده است.