سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی آرمان شهر ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ایمان نورزاد – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری،دانشگاه آزاد اسلامی
مهدی زرگر – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری،دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده:

مبلمان شهری به مجموعه عناصری گفته می شود که در شهر و خیابان و در کل فضای باز نصب شده اند و استفاده عمومی دارند. مسئولین امر و دست اندرکاران امور شهری معتقدند که گذشته از امر خدمات رسانی، حفظ هویت و زیبایی سیمای شهری نیز از اولویتهای بالایی برخوردار است. مهمترین محل برای قرار گرفتن نیمکت ها در سطح شهر، مراکزی است که رفت و آمد مردم زیاد بوده و برای استراحت و تفریح در نظر گرفته شده است. نیاز شهروندان و سیمای شهر و به وجود آمدن هویت شهری حلقه های بهم چسبیده و جدا نشدنی هستند که هریک دیگری را پشتیبانی و تکمیل می کند و عدم توجه به هر کدام آسیب جدی در به وجود آمدن سیمای نامناسب شهر خواهد بود. تظاهر حالات ابتدایی بعضی از عناصر و مبلمان شهری مانند انواع آبنماها در زمان هخامنشی، لوح ها وتندیس های سنگی از پادشاهان و … که نمایانگر قدمت طولانی مبلمان شهری در ایران است و می توان به این تمدن نسبت داد. مبلمان شهری باید زیبایی بصری محیط را به دنبال داشته باشد، خدمات شهری و عناصر آن باید دارای چیدمانی باشد که علاوه بر کاربری و خدمات رسانی مناسب، آرامش روحی و روانی ساکنین را فراهم کند و به گونه ای طراحی شود که امکان استفاده برای همه اقشار جامعه اعم از: زن، مرد؛ پیر جوان؛ معلول و جانباز و… فراهم آید.