سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علیرضا عظیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری
فاطمه سادات ایزدی – دانشجوی کارشناسی ارشدمعماری

چکیده:

آب ازدیرباز مهمترین عامل عمران توسعهدرجهان بودها ست هزاران سال قبل ایرانیان باستان برای دسترسی به آبهای زیرزمینی دست به ابتکاری زدند که آن را قنات کاریز نام نهادند با این اختراع می توان با جمع آوری مقداری قابل توجه از آبهای زیرزمینی آن آبها را به سطح زمین رساند تا درطول سال بدون هیچ کمکی مانند چشمها ز زمین جاری شود درمقاله حاضر سعی شده به بررسی تاثیراتی که یک اثر معماری قنات برآرامش و پیشرفت اجتماعی و استفاده مناسب و ارتقا زیست محیطی توسعه پایدار دارد پرداخته شود تامین نیاز آب ازسوی خود مردم با استفاده از قنات به شکلی طبیعی و بدون نیاز به انرژی تقویت روحیه توانمندسازی مشارکت مردم و تحقق شرایط توسعه پایدار بواسطه قنات دراین شهر بررسی می شود پژوهش فوق به شیوه اسنادی انجام شده و مطالعات میدانی این تحقیق نیز درشهرستان اردستان صورت گرفته است.