مقاله نقش قابل پیش بینی بودن خسارت در مسولیت مدنی قراردادی و قهری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۸۸ – بهار ۱۳۸۹ در تحقیقات حقوقی آزاد از صفحه ۱۵۳ تا ۲۱۷ منتشر شده است.
نام: نقش قابل پیش بینی بودن خسارت در مسولیت مدنی قراردادی و قهری
این مقاله دارای ۶۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خسارت
مقاله قابل پیش بینی بودن
مقاله مسولیت مدنی قراردادی
مقاله مسوولیت مدنی قهری
مقاله حاکمیت اراده
مقاله رابطه علیت
مقاله تقصیر
مقاله ملاحظات و مصالح عملی اجتماعی – اقتصادی
مقاله قواعد اخلاقی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اصل جبران کامل خسارت در عین این که از اصول مسلم حقوق مسولیت مدنی معاصر است، به و اسطه ملاحظات مربوط به عدالت و انصاف و مصالح عملی اقتصادی – اجتماعی مواجه با برخی استثنائات مهم قانونی و قراردادی شده است که از آن میان، اصل «لزوم قابل پیش بینی بودن خسارت در دو حوزه قراردادی و قهری»، یکی از ابزارهای حقوقی نسبتا جدید برای تعدیل و تحدید اصل فوق به شمار می رود که هنوز محل بحث و مناقشه بوده و جایگاه آن به ویژه در نظام حقوقی ایران علی رغم برخی پژوهش های عمیق اما اندک موجود، هم چنان نیازمند بررسی و مطالعه به نظر می رسد. در این نوشتار سعی شده است ضمن تشریح و تبیین مفهوم خسارت قابل پیش بینی و معیارها و ضوابط تشخیص آن، مبانی اصل لزوم قابل پیش بینی بودن خسارت در تحقق مسوولیت مدنی در دو حوزه قراردادی و قهری، با رویکردی تطبیقی، تاریخی و انتقادی؛ مورد نقد و بررسی قرار گیرد و در نهایت به این نتیجه منتهی شده است که رابطه علیت (سببیت) عرفی به عنوان یکی از ارکان عقلی مسوولیت مدنی، محکم ترین و قانع کننده ترین مبنای اصل مزبور است و بر اساس همین مبنا است که می توان به وجود این اصل به عنوان یکی از شرایط مسوولیت مدنی در هر دو حوزه قراردادی و قهری در نظام حقوقی ایران نظر داد. با این همه این شرط، مربوط به نظم عمومی و اخلاق حسنه و از قواعد آمره نیست و علاوه بر استثنائات قانونی، می تواند به و اسطه توافق طرفین قرارداد، منتفی گردد که در این صورت، تعهد به جبران خسارت غیرقابل پیش بینی، نه از باب مسولیت مدنی بلکه نوعی تضمین به شمار خواهد آمد.