سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی حفاظت و برنامه ریزی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

زهرا غروی نوری – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه بوعلی سینا همدان.
حشمت اله سعدی – استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا همدان.
مسعود سامیان – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی بوعلی سینا همدان.
الهام انصاری – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی بوعلی سینا همدان.

چکیده:

تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات( ICT ( 5 با سرعت متحیرکننده ای در حال رشد می باشد. مجازی شدن بسیاری از محصولات،دیجیتالی شدن اطلاعات، غیر فیزیکی شدن انتقالات، کاهش نیاز به فضای گسترده در ادرات و انبارها و کوتاه شدن زنجیرهعرضه ازجمله نتایج مثبت گسترش ICT می باشد که از یک سو باعث کاهش نیاز جوامع به مواد طبیعی موجود در محیط زیست می شود و از سوی دیگر میزان ضایعات ورودی به محیط زیست را کاهش می دهد. با این وجود نباید فراموش کرد کهتجهیزات ICT خود معمولاً از مواد مضر و غیر قابل جذب برای محیط زیست ساخته می شوند. برای مثال، سیستم هایکامپیوتر اغلب از عناصر شیمیایی مضر شکل یافته اند. همچنین برای ساخت این تجهیزات نیز از منابع زیست محیطی استفاده بی رویه ای می شود. بنابراین، علاوه بر اثرات مثبت، ICT تاثیر منفی نیز بر محیط زیست داشته و تعیین اثر این متغیر نیازمند مطالعه تجربی می باشد. بر این اساس در این مطالعه به بررسی نظری و تجربی اثرتکنولوژی ارتباطات و اطلاعاتبرکیفیت محیط زیست پرداخته می شود.