سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی، تعاون، جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مجید یوسفی – پژوهشگر فناوری اطلاعات، عضوهیئت علمی و جانشین معاونت پژوهش و فناوری د
نسیبه لاکتراشی – موسسه آموزش عالی آیندگان، گروه مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات
سمانه اذعاتی – کارشناس ارشد امور پژوهشی دانشگاه علوم دریایی امام خمینی(ره) نوشهر، کا
سیداسداله عسکری رانکوه – کارشناس ارشد امور پژوهشی دانشگاه علوم دریایی امام خمینی(ره) نوشهر، کا

چکیده:

وسعه و گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات موجب تحولات عظیمی در حوزههای مختلف اقتصادی و اجتماعی شده است که یکی ازبزرگترین تحولات این فناوری، استفاده از آن در حوزه اشتغال میباشد که یکی از مهمترین تغییرات ایجاد شده در حوزه اشتغال، به وجود آوردن روشی نو جهت کار کردن با عنوان کار از راه دور یا دورکاری میباشد. دورکاری یک نمونه از روش انجام کار میباشد که به فرد انجام دهنده کار اجازه میدهد بدون نیاز به حضور فیزیکی در محل کار، وظایف حرفهای خود را به دور از بروکراسیهای قدیمی با انعطافپذیری زیادتری انجام دهد. حال این سوال مطرح است که آیا فناوری توانسته در عصر حاضر، به یکی از دغدغههای مهم مدیران و برنامهریزان جوامع بشری که مشکل اشتغالزایی است، پاسخ دهد؟ این نظریه قدیمی که روند مکانیزه شدن امور موجب افزایش بیکاری خواهد شد، هنوز در جهان طرفدارانی دارد، ولی به راستی آیا فناوری اطلاعات اشتغالزاست یا اشتغال زدا؟ و آیا عصر اطلاعات میتواند موجب ظهور موقعیتهای شغلی جدید گردد؟ در این مقاله جهت پاسخ به این سوالات، ابتدا فناوری اطلاعات و دورکاری را تعریف نموده و سپس تحولات شغلی در عصر اطلاعات بررسی شده و دورکاری به عنوان راه حلی جهت افزایش فرصت های مشاغل در عصر اطلاعات معرفی میگردد.