سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی تربیت بدنی و علوم ورزشی

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

محمدامین موحد – کارشناس ارشد تربیت بدنی
حمید فروغی پور – استادیار دانشگاه آزاد
رضا صابونچی – استادیار دانشگاه آزاد

چکیده:

ورزش یکی از مهمترین نهادهای جوامع مدرن صنعتی می باشد که بخش اعظم جمعیت هر کشوری به اشکال گوناگون با آن سروکار دارند که در این بین ورزش فوتبال بی شک پرطرفدارترین، جذاب ترین، پربیننده ترین و هیجان انگیز ترین رشته ورزشی محسوب می شود. فوتبال مانند هر پدیده اجتماعی دیگری مختصات خاص خودش را دارد و به مانند سایر پدیده های اجتماعی هر اثر پذیر و هم اثر گذار می باشد. اگر چه گذشته ای نه چندان دور فوتبال صفاً در بین بخش کوچکی از جوانان و نوجوانان شهرهای بزرگ رواج داشت، اما امروزه به یک پدیده بزرگ اجتماعی تبدیل شده که زن و مرد و پیر و جوان در اقصی نقاط جهان نسبت به آن حساسیت و علاقه نشان می دهند(بیژن افسر کشمیری، ۱۳۸۱). با حرفه ای شدن ورزش فوتبال و افزایش هیجانات ناشی از مسابقات آن به تدریج بر تعداد تماشاگران این رشته ورزشی افزوده شده به طوری که در برخی از مسابقات جمعیت حاضر در استادیوم به بیش از یک صد هزار نفر هم می رسد و با گذر زمان و با رواج تب فوتبال در جوامع مختلف حساسیت های کاذبی نسبت به این رشته ورزشی شکل گرفت.، به طوری که منجر به بروز رفتارهای نابهنجار در دو قشر ورزشکاران و تماشاگران گردید. اعمالی همچون دوپینگ، شرط بندی، تبانی و خشونت و پرخاشگری از مهمترین انواع رفتارهای نابهنجاری بود که در طی سالهای گذشته تا به امروز در میادین ورزشی رخ داده است. علی نور علی وند، ۱۳۸۶) کشور ایران نیز در یکی دو دهه گفشته و به خصوص در چند سال اخیر با بالا رفتن تب فوتبال در بین کلیه اقشار جامعه و حضور در مسابقات جام جهانی با این معضل اجتماعی روبرو بوده است.