سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدتقی آوند – دانشگاه فسا، گروه منابع طبیعی، مرتع و آبخیزداری
جمیله سلیمی – دانشگاه فسا، گروه منابع طبیعی، مرتع و آبخیزداری
مسعود نیکنام جو – دانشگاه فسا، گروه منابع طبیعی، مرتع و آبخیزداری

چکیده:

فقدان پوشش گیاهی در سطح زمین از عوامل عمده تخریب سطح خاک توسط باران می باشد. پوشش گیاهی مانعی است در مقابل بارانی که به سطح خاک برخورد می نماید. بدنبال بهره برداری بیش از حد این منابع، تشدید خطر فرسایش، حرکت شنهای روان و بیابانی شدن، سریعا به صورت مشکلات منطقه ای خود نمایی می کنند. علف وتیور Vetiver grass یکی از گیاهانی است که چشم انداز امید بخشی را در مبارزه با تخریب زمین گشوده است. این گیاه یک گیاه گرمسیری است که ازخانواده گندمیان Graminaceae و از جنس Andropogoneae می باشد و بطور طبیعی در خیلی از مناطق جهان میروید. دامنه رویش این گیاه را میتوان از ارتفاعات تا اراضی مسطح با انواع خاکها در حالتهای مختلف عنوان نمود که در آنها ازخود سازگاری نشان داده است. یکی از گونه‌های آن که خیلی سریع استقرار می یابد و به رشد خود ادامه میدهد گونهVetiveria zizanioides میباشد که معمولاً برای جلوگیری از فرسایش خاک و رواناب در اراضی شیبدار بر روی خطوط تراز کاشته میشود. این گیاه میتواند جانشین ساده و ارزان قیمتی برای دیواره‌های خاکی که بمنظور کاهش فرسایش خاک سطحی در مزارع شیبدار ساخته میشوند باشد. با توجه به تنوع آب و هوائی کشور ایران بنظر می رسد که در خیلی از مناطق سازگاری از خود نشان دهد و در امرآبخیزداری بمنظور کاهش فرسایش خاک و رسوب و همچنین کنترل گالی نقش بسزائی ایفا کند.