سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

یلدا احمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

چکیده:

شهرها در گذشته از قابلیت پیاده مداری بالایی برخوردار بوده اند و پیاده روی به عنوان اصلی ترین الگوی جابجایی مردم در داخل کانون های زیستی به دلیل کم هزینه بودن و یا در دسترس بودن آسان برای کلیه اقشار جامعه به شمار می رفت که به دنبال انقلاب صنعتی و سلطه اتومبیل در شهرها موضوع عابر پیاده به فراموشی سپرده شد . در حالی که مسیرهایی پیاده در جابجایی ساکنین هر شهر و دسترسی به مراکز مختلف خدماتی از اصلی ترین امکاناتشهری محسوب می گردند. از سوی دیگر به دلیل ویرانی بافت های کهن و آثار ارزشمندی که آنها در بر دارند، سبب گردیده تا با فقدان حیات شهری در چکیده شهرها در گذشته از قابلیت پیاده مداری بالایی برخوردار بوده اند و پیاده روی به عنوان اصلی ترین الگوی جابجایی مردم در داخل کانون های زیستی به دلیل کم هزینه بودن و یا در دسترس بودن آسان برای کلیه اقشار جامعه به شمار میرفت که به دنبال انقلاب صنعتی و سلطه اتومبیل در شهرها موضوع عابر پیاده به فراموشی سپرده شد . در حالی که مسیرهایی پیاده در جابجایی ساکنین هر شهر و دسترسی به مراکز مختلف خدماتی از اصلی ترین امکانات شهری محسوب می گردند. از سوی دیگر به دلیل ویرانی بافتهای کهن و آثار ارزشمندی که آنها در بر دارند، سبب گردیده تا با فقدان حیات شهری در چکیده شهرها در گذشته از قابلیت پیاده مداری بالایی برخوردار بوده اند و پیاده روی به عنوان اصلی ترین الگوی جابجایی مردم در داخل کانون های زیستی به دلیل کم هزینه بودن و یا در دسترس بودن آسان برای کلیه اقشار جامعه به شمار میرفت که به دنبال انقلاب صنعتی و سلطه اتومبیل در شهرها موضوع عابر پیاده به فراموشی سپرده شد . در حالی که مسیرهایی پیاده در جابجایی ساکنین هر شهر و دسترسی به مراکز مختلف خدماتی از اصلی ترین امکانات شهری محسوب میگردند. از سوی دیگر به دلیل ویرانی بافتهای کهن و آثار ارزشمندی که آنها در بر دارند، سبب گردیده تا با فقدان حیات شهری در چکیده شهرها در گذشته از قابلیت پیاده مداری بالایی برخوردار بوده اند و پیاده روی به عنوان اصلی ترین الگوی جابجایی مردم در داخل کانونهای زیستی به دلیل کم هزینه بودن و یا در دسترس بودن آسان برای کلیه اقشار جامعه به شمار میرفت که به دنبال انقلاب صنعتی و سلطه اتومبیل در شهرها موضوع عابر پیاده به فراموشی سپرده شد . در حالی که مسیرهایی پیاده در جابجایی ساکنین هر شهر و دسترسی به مراکز مختلف خدماتی از اصلی ترین امکانات شهری محسوب میگردند. از سوی دیگر به دلیل ویرانی بافتهای کهن و آثار ارزشمندی که آنها در بر دارند، سبب گردیده تا با فقدان حیات شهری در گردشگری را پیشرو قرار میدهد که منجر به رونق اقتصادی این محور میشود.