سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی شهرهای مرزی و امنیت، چالشها و رهیافتها

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

سعید ملکی – استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران اهواز -اهواز گ
داود حاتمی – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

صنعت گردشگری به عنوان بزرگترین و متنوع ترین صنعت در دنیا به حساب می آید. بسیاری از کشورها این صنعت پویا را به عنوان منبع اصلی درآمد، اشتغال و رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیربنایی می دانند. بر همین اساس یکی از راهبردهای لازم که امروزه در اغلب کشورهای جهان مورد استفاده قرار گرفته است، توسعه و گسترش گردشگری در نواحی محروم و دارای پتانسیل گردشگری می باشد. رویارویی با مشکل بیکاری و ضرورت و فوریت ایجاد فرصت های شغلی جدید از جمله مسائل و مواردی است که رفته رفته آشکارا هم مشکل آفرین و هم اجتناب ناپذیر می شود. بنابراین، تردیدی نیست کهبرای رویارویی با آن باید به گونه ای سنجیده و عملی به راهیابی نشست و به حکم عقل و تجربه، یکی از اساسی ترین راه های رویارویی با بیکاری، کمک به ایجاد فرصت های شغلی جدید از طریق توسعه گردشگری می باشد. گردشگری عمده ترین، کارآترین، موثرترین و اشتغال زا ترین زیر بخش خدمات بازرگانی می باشد. اقتصاد گردشگری در استان سیستان و بلوچستان در صورت حمایت و ایجاد زیر ساخت های اصلی می تواند توسعه پایدار را به همراه داشته باشد . وجود شمار زیادی جاذبه های تاریخی، فرهنگی و طبیعی در سیستان و بلوچستان از قابلیت های جذب گردشگر به استان به شمار می رود. در این پژوهش سعی بر آن است که صنعت گردشگری به عنوان گامی نوین در جهت توسعه استان سیستان و بلوچستان معرفی می گردد. روش استفاده شده در این پژوهش پیمایشی و توصیفی- تحلیلی است که با بهره گیری از مدل های باتلرButlerModel و مدلswot به پژوهش پرداخته که تجزیه و تحلیل نقاط قوت ، ضعف ، فرصت و تهدیدها و ارائه ی ، راهبردهای برون رفت از این وضع به وسیله مدلswotانجام شده ؛ و به وسیله ی مدل باتلر به سطح بندی گردشگری استان پرداخته شده و مشخص شده که گردشگری در استان سیستان و بلوچستان در کدامیک از مراحل مدل باتلر قرار دارد . نتایج حاصله حاکی از آن است که صنعت گردشگری در این استان با توجه به جاذبه های گردشگری زیاد ، با موانع زیادی مواجه است که می توان به نبود برنامه ریزی منسجم نسبت به این موضوع، عدم معرفی مناسب آثار تاریخی و جاذبه های دیدنی استان، محدود بودن امکانات رفاهی و اقامتی و ناچیز بودن اعتبارات اختصاصی به این صنعت اشاره نمود.