سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

عبدالحسین پری زنگنه – عضو هیئت علمی گروه محیط زیست، دانشیار، دانشگاه زنجان
سعید رحمانی –
سیامند رستم زاده –
مهسا مهاجری –

چکیده:

امروزه با توجه به افزایش چشمگیر جمعیت جهان و کاهش منابع انرژی و لمس بحران انرژی یکی از مسائل مهم در محیط های آکادمیک در حوزه معماری، بحث توسعه پایدار و به دنبال آن معماری پایدار است. بی تردید مصرف بی رویه منابع طبیعی تجدید ناپذیر نظیر سوخت های فسیلی، در آینده نه چندان دور، محیط زیست را به مخاطره خواهد انداخت. در این میان بخش ساختمان بیش از یک سوم انرژی مصرفی را به خود اختصاص داده است بنابراین هر چه بیشتر از مقدار انرژی های مصرفی در ساختمان کاسته شود به سمت توسعه پایدار پیش خواهیم رفت که با نیازهای نسل امروز منطبق بوده و تأمین نیازهای نسل فردا را به خطر نمی اندازد. یکی از الگوهای پایداری در معماری استفاده از انرژی های طبیعی و مصرف حداقل انرژی فسیلی و هم زیستی با شرایط طبیعی و اقلیمی است، که طراحی خورشیدی ساختمان گامی در جهت رسیدن به آن می باشد. انرژی خورشیدی یکی از منابع تامین انرژی رایگان، پاک و عاری از اثرات مخرب زیست محیطی است که از دیر باز به روش های گوناگون مورد استفاده بشر قرار گرفته است. در حقیقت این پژوهش پس از تحلیل اهمیت و ضرورت استفاده از انرژی های پاک همچون خورشید به تبیین راهکارها و شیوه های استفاده از انرژی خوشید پرداخته، در نهایت سیستمهایی برای استفاده هرچه بهتر از این نوع انرژیها را معرفی و بررسی می کند