سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی معماری و سازه

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

فرزان رسول زاده – عضو هیئت علمی گروه معماری آموزشکده فنی حرفه ای سما کرج
محمدعلی خانمحمدی – استادیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

درسالهای اخیر احداث و تخریب زودهنگام ساختمان ها هزینه های هنگفتی را به خود اختصاص داده است صرف انرژی های زیاد و رویارویی با حجم بالای پسماندها و نخاله های ساختمانی در پی تخریب بناهای ناپایدار بسیاری از جوامع بشری بخصوص کلان شهرها را با معضلات زیست محیطی مواجه کرده و این درحالی است که سیستمهای ساختمانی تکنولوژی ساخت جدید همگام با علوم دیگر به سرعت رشد داشته و امکان استفاده از سیستمهای متنوع کاربردی و انعطاف پذیر در طراحی معماری بویژه طراحی سازه فراهم است لذا جهت جلوگیری از مشکلات مذکور تجدید نظر در نحوه و کیفیت ساخت در راستای افزایش عمر و ایستایی ساختمان ها و کاهش هزینه های تخریب و یا احداث مجدد به واسطه ناپایداری بناها بویژه ساختمانهای عمومی شهری امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. دراین مقاله سعی بر این است که در قالب پژوهشی تطبیقی تحلیلی با استفاده ازمنابع کتابخانه ای و مطالعات موردی ساختمانهای عمومی رایج که معمولا استحکام و انعطاف پذیری لازم در طول زمان را ندارند در مقابل بناهای عمومی با سیستمهای سازه ای نو سازه هایی با روشهای پیشرفته ساخت مقایسه تحلیل و ارزیابی شوند.