مقاله نقش زودخندانی در آلودگی میوه پسته به گونه های آسپرژیلوس و آفلاتوکسین در استان کرمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در علوم غذایی و تغذیه از صفحه ۹۷ تا ۱۰۵ منتشر شده است.
نام: نقش زودخندانی در آلودگی میوه پسته به گونه های آسپرژیلوس و آفلاتوکسین در استان کرمان
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ایمنی غذایی
مقاله آفلاتوکسین
مقاله آسپرژیلوس
مقاله پسته
مقاله فرآوری
مقاله زودخندانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فانی سیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مرادی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: تاج آبادی پور علی
جناب آقای / سرکار خانم: درگاهی رزا
جناب آقای / سرکار خانم: میرابوالفتحی منصوره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: پسته های زودخندان از مهم ترین منابع آلودگی پسته به آفلاتوکسین در باغ و مراحل فرآوری این محصول به شمار می روند. در این پژوهش ویژگی های مختلف پسته های ترک خورده و میزان آلودگی آنها به قارچ ها و آفلاتوکسین مورد بررسی قرار گرفته است.
مواد و روش ها: ویژگی های مختلف پسته های زودخندان شامل خصوصیات ظاهری، آلودگی به قارچ های گروه Aspergillus flavus و A. niger و مقدار آفلاتوکسین با روش های مختلف مورد بررسی قرار گرفت. آزمایشات روی سه رقم تجاری پسته شامل اوحدی، کله قوچی و احمد آقایی از دو باغ مختلف انجام گرفت و نتایج حاصل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با استفاده از نرم افزار Mstatc تجزیه و تحلیل آماری شد.
یافته ها: از نظر کلی بیشترین میزان آلودگی به گونه های مختلف قارچ آسپرژیلوس مربوط به پسته های زودخندان با پوست سبز خشک و نیمه خشک با دامنه تغییرات ۱٫۴ تا ۶۶٫۵% بود. پسته های زودخندان با پوست سبز خشک و نیمه خشک همچنین بیشترین فراوانی آلودگی به شب پره خرنوب (%۵۴٫۵-۱٫۹) و رنگ گیری پوست استخوانی (%۸۶-۳۰) و کمترین وزن مغز (۰٫۳-۰ گرم در دانه) را به خود اختصاص دادند. میوه های پسته زودخندان با پوست نرم رویی نیز سطوح مختلفی از آلودگی را نشان دادند که میزان آلودگی قارچی در آنها از ۰٫۷۵ تا %۱۰٫۳، شب پره خرنوب ۱٫۵ تا %۹٫۵ و میزان رنگ گیری ۲۱٫۵ تا ۴۴٫۱ متغیر بود.این موضوع نشان دهنده اهمیت پسته های زودخندان و زمان تشکیل آنها در ریسک آلودگی میوه پسته به آفلاتوکسین می باشد. آلودگی به شب پره خرنوب باعث افزایش سطوح آلودگی به قارچ های گروه A. flavus وA. niger شده بود. آلودگی به قارچ ها، شب پره خرنوب و مورچه باعث کاهش وزن مغز میوه های پسته گردیده بود. نتایج نشان داد که پوست سبز پسته عاری از آفلاتوکسین ها می باشد، در حالی که پوست استخوانی و مغز حاوی سطوح متفاوت آفلاتوکسین ها بودند. مقایسه توانایی تولید آفلاتوکسین در جدایه ها مشخص نمود که ۶۷ درصد جدایه ها تولید آفلاتوکسین های B1 و B2، ۲۴ درصد تولید آفلاتوکسین B1 و ۹ درصد قادر به تولید آفلاتوکسین نبودند.
نتیجه گیری: استفاده از خصوصیات ظاهری و فیزیکی پسته های آلوده جهت جداسازی آنها در فرآوری و یا پس از آن می تواند در کاهش سطوح آلودگی پسته های فرآوری شده موثر واقع گردد. نتایج نشان دهنده نقش کلیدی برداشت زودتر در کاهش سطوح آلودگی و مقدار آفلاتوکسین می باشد. حدود ۹۵ و ۵ درصد از آفلاتوکسین اندازه گیری شده به ترتیب مربوط به مغز و پوست استخوانی بود و برای اندازه گیری دقیق آفلاتوکسین بهتر است پوست استخوانی از سنجش های مربوطه حذف گردد.