سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی مدیریت، اقتصاد و مهندسی صنایع

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حسین علیزاده افروزی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت بازرگانی-گرایش تحول، دانشگاه آزاد اسلامی بابل و مدیر امور اداریدانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
محمد غلامی عزیزی – استادیار ، دکتری مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی بابل

چکیده:

رهبری مهم ترین عامل در تداوم حیات و استمرار موفقیت سازمان است و نقش بسیار مهم و حیاتی در رشد، بالندگی و پیشرفت سازمان ایف ا می کند. تکیه زدن بر مسند مدیریت و رهبری یک سازمان و یافتن توفیق در انجام وظایف و مسئولیتهای آن مستلزم داشتن سه قابلیت دانش، مهارت، مسئولیت اخلاقی است. رهبری و مدیریت سازمان ها به ویژه سازمان های آموزشی تنها ب ا آگاهی عمومی و تخصصی و نیز کسب مهارت های انسانی، ادراکی و تجارب فنی و عملی به سامان نمی رسد. توجه به عوامل مؤثر بر رفتار اخلاقی می تواند به سازمان هاکمک کند تا در شرایط آشفته و پیچیده امروز، عملکرد اخلاقی خود را حفظ کنند. بنابراین در دنیای امروز تنها رهبران اخلاقی می توانند در سازمان اعتماد و تعهد ایجاد کنند که مبنایی برای انجام فعالیت وسیع و درست است. با توجه به سرعت روزافزون تغییر و تحولات علمی، تکنولوژیک، اجتماعی و …، امروزه سازمان هایی موفق و کارآمد محسوب می شوند که از ظرفیت انطباق پذیری سازمانی بالایی برخوردار باشند. در واقع، ظرفیت انطباق پذیری سازمانی عامل بقای سازمان است و مفهوم یادشده نقش اساسی در ارتقای بهره وری و عملکرد سازمانی دارد. رهبری اخلاقی، تسهیل گر ظرفیت انطباق پذیری سازمانی است، رهبران اخلاق مدار با تشویق کارکنان به نوآوری و از طریق روابط سازنده با پیروان، ابعاد پیچیده تغییرات سازمانی را مدیریت می کنند. لذا نکته قابل تامل، تأثیر رهبری اخلاقی بر ظرفیت انطباق پذیری سازمانی می باشد