سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دهمین همایش بین المللی سواحل، بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

شهریار قره داغی – دانشجو کارشناس ارشد هیدروگرافی، دانشگاه آزاد اسلامی
محمدحسن نامی – دکترای ژئوپلتیک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
حمید عنایتی – کارشناس ارشد مهندسی نقشه برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیر طوسی
محمد بداغی – دانشجو کارشناس ارشد، دانشگاه امام حسین

چکیده:

هیدروگرافی شاخه ای از علوم کاربردی می باشد که با اندازه گیری و توصیف ویژگی دریا و مناطق ساحلی به منظور نیل به اهداف اولیه ناوبری و کلیه فعالیتهای دریایی در ارتباط مستقیم است [ ۱]. از فعالیتهای این شاخه می توان به فعالیتهای ساحلی، تحقیق و محافظت از محیط آبی ودریایی اشاره کرد. علاوه بر اندازه گیری عمق دریا، این علم به اندازه گیری موارد متنوع زیادی نیز می پردازد که از جمله ی آنها می توان ازجزر و مد، جریانها ، جاذبه ، میدان مغناطیسی و ویژگی های شیمیایی ، فیزیکی و ساختاری آب و بستر دریا و تحدید حدود مرزهای دریایی (اجرای حقوق دریاها) نام برد.کنوانسیون حقوق دریاها ۵ شاخهای از قوانین بین المللی جهت تلاش برای وضع قوانین در خصوص استفاده از منابع اقیانوسی برای بهبود بشریت می باشد. اولین مرز دریایی در ورای دریای سرزمینی بین ونزوئلا و بریتانیای کبیر از طرف ترینیداد و توباگو ۶ در سال ۱۹۴۲ تحدید حدود گردید و این اتفاق باعث بوجود آمدن حق و حقوق در فلات قاره شد [ ۲]. اولین کنفرانس حقوق دریاها در ژنو در سال ۱۹۵۸ برگزار شد. ثمره اینکنفرانس چهار کنوانسیون بود و این اولین باری بود که قوانین دریا تدوین شد. به عبارت دیگر قسمتهای مختلفی از این کنوانسیون ها در پیشرفت و بهبود شرایط اقیانوسی نقش مهمی ایفا کردند. این چهار کنوانسیون عبارتند از: کنوانسیون دریای سرزمینی و منطقه ی مجاور، کنوانسیون دریای آزاد، کنوانسیون صید و منابع زنده ی دریاهای آزاد، و کنوانسیون فلات قاره ای. هر کنوانسیون به صورت مجزا تهیه شد و اجرای آنها جهانی نبود. در این تحقیق سعی شده که روشهای تعیین مرز های داخلی و خارجی دریایی یک کشور ساحلی معرفی و نقش داده های هیدروگرافی و چارتهای دریایی در ارائه این مرزها نمایان شود