سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سید ابوالحسن موسویان – کارشناس حمل و نقل، اداره کل حمل و نقل و پایانه های مازندران

چکیده:

بخش حمل و نقل جاده ای به عنوان یکی از مهمترین بخش های زیربنایی، نقش حیاتی را در توسعه اقتصادی کشور داشته و بیشترین انتشار آلاینده ها نیز از این بخش ناشی می شود. سامانه حمل و نقل بدون شک عوامل تشکیل دهنده محیط زیست را تحت تاثیر قرار داده و با ایجاد آلودگی های مختلف و مشکلات اجتماعی، موجبات تخریب و آلودگی های غیر قابل جبران را نیز فراهم می آورد. برای رفع این مسئله، ارزیابی راهکارهای کاهش آلاینده های سامانه حمل و نقل بر محیط زیست ضروری است. بدین ترتیب می توان به کاهش اثرات زیست محیطی، افزایش بازدهی سامانه حمل و نقل و بهبود وضعیت زندگی اجتماعی کمک کرد؛ که هدف آن، افزایش کارایی سامانه های حمل و نقل یا کمترین مشکلات زیست محیطی است. ضروری است تا هر گونه اقدام برای کاهش انتشار آلاینده ها و در نهایت کاهش خسارات وارده بر محیط زیست، به بخش حمل و نقل خصوصا حمل و نقل جاده ای معطوف شود. بدیهی است ارزیابی راهکارهای کاهش اثرات زیست محیطی در بهره برداری و توسعه حمل و نقل می تواند نقش اساسی در کاهش اثرات نا مطلوب حمل و نقل ایفا و گام اساسی در توسعه اجتماعی و بهبود و بهسازی محیط زیست داشته باشد. بنابراین این مهم، بدون ارزیابی راهکارهای کاهش آلاینده های سامانه حمل و نقل جاده ای بر محیط زیست قابل دستیابی نخواهد بود