مقاله نقش جنسیت بر مقدار ژلاتینازهای سرم (MMP-2 و MMP-9) در حالت استراحت و در پاسخ به فعالیت استقامتی حاد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۰ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۶۱ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: نقش جنسیت بر مقدار ژلاتینازهای سرم (MMP-2 و MMP-9) در حالت استراحت و در پاسخ به فعالیت استقامتی حاد
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ژلاتینازها
مقاله فعالیت استقامتی
مقاله تخریب کلاژن
مقاله جنسیت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رنجبر کمال
جناب آقای / سرکار خانم: نورشاهی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: غلامعلی میثم
جناب آقای / سرکار خانم: میرزایی سعید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
میزان آسیب بافت تاندون در زنان متعاقب فعالیت ورزشی بیشتر از مردان است. علت این تفاوت هنوز معلوم نیست. ژلاتینازها اجزای تشکیل دهنده بافت همبند را تخریب می کنند. بنابراین هدف از این تحقیق، بررسی نقش جنسیت بر مقدار ژلاتینازهای سرم (MMP-2 و MMP-9) در حالت استراحت و در پاسخ به فعالیت استقامتی است. ۱۵ زن و ۱۵ مرد غیرفعال سالم در این پژوهش شرکت داشتند. ۷۲ ساعت پس از تعیین V02max، آزمودنی ها یک ساعت چرخ کارسنج را با شدت ۷۰ درصد V02max رکاب زدند. ۲ میلی لیتر خون قبل، بلافاصله و دو ساعت بعد از فعالیت، از ورید بازویی آزمودنی ها گرفته شد. MMP-2 و MMP-9 به روش الایزا اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که مقدار ژلاتینازهای سرم در حالت استراحت بین مردان و زنان متفاوت نیست. همچنین مقدار MMP-2 سرم بلافاصله بعد از فعالیت در هر دو گروه کاهش یافت، ولی مقدار این کاهش در زنان معنی دار نبود. مقدار MMP-9 سرم در هر دو گروه در پاسخ به فعالیت تغییر نکرد. همچنین تغییرات ژلاتینازهای سرم در پاسخ به فعالیت بین دو گروه متفاوت نبود. بر اساس یافته های این تحقیق مقدار ژلاتینازها در حالت استراحت و پاسخ آنها به فعالیت، عامل تاثیرگذار بر آسیب پذیری بیشتر بافت تاندون زنان در پاسخ به فعالیت نیست. احتمالا عوامل ساختاری و فیزیولوژیکی دیگر در تاندون زنان عامل آسیب دیدگی بیشتر باشد.