سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حمید سپهردوست – استادیار دانشگاه بوعلی سینا
صابر زمانی شبخانه – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

بیتردید امروزه تمام سیاستگذاران اقتصادی به دنبال ایجاد شرایطی هستند که جامعه را به سمت توسعه پایدار هدایت نماید. در این راستاابزارهای متنوعی همچون محوریت قرار دادن دانش در امور اقتصادی، توجه به انواع صنعت توریسم، توسعه زیر ساختهای اقتصاد و غیره در اختیار است که باید با توجه به شرایط جغرافیایی آن منطقه و مزیت نسبی موجود، این ابزارها مورد استفاده قرار گیرند. از طرفی بر اساساصل ۴۴ قانون اساسی کشور و سند چشم انداز بیست ساله توسعه و همچنین برنامه پنجم توسعه، بخش تعاون از جایگاه ویژه ای در اقتصاد کشور برخوردار است. با توجه به تاریخچه بخش تعاون و تجربیات جهانی در زمینه نقش بخش تعاون در عرصه های اقتصادی و اجتماعی جواع مختلف، امروزه بخش تعاون در کشور بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. در خارج از کشور نیز بخش تعاون از اهمیت ویژه- ای برخوردار است؛ به شکلی که حدود ۸۰۰ میلیون نفر در سراسر دنیا عضو انواع تعاونیها هستند. لذا بررسی نقش بخش تعاون در توسعه پایدار که از اهداف اصلی هر برنامه اقتصادی است، مهم به نظر میرسد. در این راستا مطالعه حاضر به دنبال پاسخ به این سؤال است که آیا تعاونیهای صنعتی کشور میتوانند باعث توسعه پایدار مناطق خشک و نیمه خشک کشور شوند؟ مطالعه حاضر، با روش توصیفی- تحلیلی و ارائه تجربیات کشورهای دیگر در این زمینه، همچنین مطالعات انجام شده داخلی و خارجی در این رابطه و بررسی آمار و اطلاعات موجود،نقش تعاونیهای صنعتی در توسعه پایدار مناطق خشک و نیمه خشک کشور بررسی شده است . نتایج این مطالعه حاکی از آن است که تعاونیهای صنعتی کشور با توجه به شرایط جغرافیایی و مزیت نسبی موجود در مناطق خشک و نیمه خشک کشور، میتوانند نقش اساسی در اشتغال، کاهش فقر و به طور کلی توسعه پایدار مناطق خشک و نیمه خشک کشور داشته باشند؛ به خصوص زمانی که تعاونیهای صنعتی از جانب دولت به طرق مختلف حمایت میشوند