سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش بین المللی دانش سنتی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سمیرا جیحونی – دانشجوی کارشناسی ارشد توسعه روستایی دانشگاه گیلان
اسحاق خسروپناه – کارشناس ارشد هیدروژئولوژی، شرکت سهامی آب منطقه ای خراسان شمالی
سمیه سلیمانی – کارشناسی آبیاری و زهکشی، سرپرست کمیته تحقیقات شرکت سهامی آب منطقه ای
محمدکریم معتمد – دانشیار ترویج و آمزش کشاورزی و عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه گ

چکیده:

محدودیت منابع آب کشور باعث گردید تا بخش کشاورزی به عنوان عمده مصرف کننده منابع آبی کشور با کمبود برای تولید موادغذایی روبرو می باشد.دانش سنتی به عنوان یک امر ضرورتی و حیاتی در جامعه است .دانش سنتی بر خلاف دانش رسمی که جزءنگر و تخصص گرا است، با شناختن روابط بین اجزای طبیعت به صورت همه جانبه نیروهای طبیعی کره زمین را بهتر به ما می شناساند و راه را برای تعامل با طبیعت هموار می کند و در این راستا ترویج نقش مهمی برای انتقال دانش بومی دارد و کلید موفقیت پذیرش نو آوری های ترویجی توسط کشاورزان در مطالعه والهام گرفتن از نظام های خرد محلی،دانش اقوام بومی و ادغا ام مبتکرانه آن با دانش ها و تکنولوژی های نوین شناخته شده است.این مقاله با مطالعه کتابخانه ای به بررسی اقدامات انجام شده در زمینه نقش ترویج در انتقال دانش سنتی برای مدیریت منابع آب در کشاورزی می پردازد.