سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد مستعلی – دانشجوی کارشناسی ارشد زلزله،دانشگاه سمنان
حمیدرضا کشاورز – دانشجوی کارشناسی ارشد زلزله،دانشگاه سمنان
رضا وهدانی – استادیار،دانشگاه سمنان
داوود عبدالله زاده – دانشجوی دکترای زلزله،دانشگاه سمنان

چکیده:

بنابرنظریه تکتونیک پوسته زمین از صفحاتی دارای جابجایی نسبی تشکیل شده است که نسبت به یکدیگر در حال حرکت هستند و جابجایی نسبی آنها تنها در محدوده باریک نزدیک مرزها اتفاق می افتد این عمل موجب ذخیره شدن انرژی کرنشی گشته و هنگامی که بطور ناگهانی ازاد می شود باعث بروز زلزله می شود با نگاهی به موقعیت زلزله های روی داده در جهان می توان پی برد که اغلب زلزله ها در امتداد دو منطقه یا کمربند اصلی رخ میدهد که عبارتند از : کمربند حاشیه اقیانوس ارام و کمربند الپ – هیمالیا یا الپاید ایرانبهدلیل قرارگرفتن برروی کمربند الپاید دارای فعالیت لرزه ای بالا و پوسته شدیدا خرد شده و تکتونیزه می باشد و در دوران مختلف زمین شناسی شاهد فعالیت کوهزایی عمده ای بوده است که عوارض ناشی از این حرکات ایجاد تعداد زیادی گسل جوان و فعال است.