سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مدیریت گردشگری و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

زهرا تقی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم دانشگاه سیستان و ب
غلامرضا نوری – استادیار دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی محیطی سیستان و بلوچستان
زیبا شیرانی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم دانشگاه سیستان و ب

چکیده:

توریسم، صنعتی درآمدزا و با صرفه اقتصادی بسیار که با ایجاد تبادلات فرهنگی و اجتماعی میان ملل مختلف مورد توجه می باشد و فرصتهای مناسبی برای ورود به عرصه تجارت بین المللی را فارغ از سطح توسعه یافتگی کشورها فراهم میآورد. امروزه گردشگری درمانی به منظور بهره گیری از فواید درمانی و تاثیرات جسمی و روانی مناطق خاص مورد توجه گردشگران قرار گفته است. کشور ایران در این زمینه دارای توانمندیهای همچون داروهای نو ترکیبی، سلولهای بنیادین،درمانهای چشم پزشکی و سرطانها، همچنین هزینه کم پزشکی نسبت به کشورهای اروپایی و آمریکایی، هزینه کم اقامتینسبت به منطقه، وجود اشتراکات دینی و پتانسیلهای طبیعی همچون تنوع اقلیمی بعنوان کشوری چهار فصل، لجن درمانی، ماسه درمانی، گل فشانها و در حوزه آب درمانی وجود بیش از ۱۰۰۰ چشمه آب معدنی و دیگر جاذبه های طبیعی که پتانسیللازم را در زمینه گردشگری درمانی دارا می باشد. اما توسعه این حوزه از گردشگری آنطور که باید و شاید مورد توجه نهاد های متولی امر قرار نگرفته است و به تبع آن در سطح کسب و کار نیز مجموعه های خصوصی و موفق پای نگرفته است. هدفاین پژوهش پاسخ به چرایی و توسعه نیافتگی گردشگری درمانی و عوامل مرتبط بر آن می باشد. در این دیدگاه، توسعهگردشگری درمانی با استفاده از منابع موجود به گونه ای است که ضمن پاسخ دادن به نیازهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و انتظارات گردشگران بتواند وحدت و یکپارچگی و رفاه مردم را تامین کرد. روش پژوهش از نوع تحقیقات کاربردی و از نظرجمع آوری داده ها توصیفی _ تحلیلی می باشد و ضمن تحلیل وضعیت صنعت گردشگری درمانی در ایران به نقش،کارکردهای آن موانع و راهکارهای ایجاد صنعت گردشگری درمانی در ایران می پردازد