سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی باستان شناسی و معماری سازه های آبی دزفول

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

محمد تمیمی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
سمیه براموند – کارشناس ارشد مدیریت اجرایی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

چکیده:

یکی از گام‌های اساسی در جهت ارتقای توسعه اقتصادی هر کشوری استفاده بهینه از کلیه منابع آن با مدیریت علمی است . روند کنونی توسعه گردشگری در سطح جهان ایجاب می‌کند که از تمامی امکانات و منابع طبیعی در جهت کسب منافع بیشتر استفاده شود و هیچ مانعی در مقابل این به بعد اقتصادی قابل توجیه نیست . ایران یکی از پر جاز بهترین کشورهای جهان است که از لحاظ تنوع اقلیمی و آثار باستانی و تمدنی در رده کشورهای برتر جهان است اما متأسفانه از لحاظ جذب اکو توریسم و درآمد حاصل از آن دارای جایگاه شایسته‌ای نیست . با برنامه‌ریزی منسجم و سیستمی می‌توان کشور را از رکود اقتصادی و وابستگی به نفت نجات داد و زمینه را برای اشتغال بیشتر و حفظ ذخایر و منابع ملی آماده نمود این درحالی است که اکو توریسم بالاترین کارآیی و اثربخشی در استفاده از توانایی‌های طبیعی و فرهنگی را دارد که در عین استفاده کارآمد و ایجاد زمینه برای اشتغال و درآمد زایی کمترین تأثیر منفی را بر محیط زیست وارد می‌کند و ابزاری مناسب برای توسعه متوازن به ویژه در کشورهای در حال توسعه می‌باشد گرایش به شما گپ ساکنان که کی از مؤلفه‌های کلیدی در رویکرد توسعه پایدار گردشگری محسوب می‌شود . ورود گردشگران به هر منطقه منجر به ایجاد اشتغال در سطح کلان شده که زمینه را برای توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مهیا می‌نماید. در این مقاله سعی شده با تأکید بر رویکرد اقتصادی به بررسی نقش اکو توریست‌ها در توسعه پایدار منطقه پرداخته شود . با عنایت به اینکه این منطقه یکی از قطب‌های گردشگری مهم کشور محسوب می‌شود توسعه پایدار اقتصادی آنان در کنار روند نابسامان توسعه گذشته مستلزم دقت خاصی است که باید بر شناخت دقیق وضعیت موجود از همه نظر برنامه‌ریزی و مدیریتی مستمر از نظر محیط زیست مبتنی باشد .