سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی قشم و چشم انداز آینده

تعداد صفحات: ۲۲

نویسنده(ها):

مجید شمس – دانشیارگروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملای
مریم بیرانوند زاده – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد
مجتبی حاتمی – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری و عضو باشگاه پژوهشگران جوان د

چکیده:

در شرایطی که قرن بیستم به پایان رسیده است هنوز توسعه برخی استانها با مسائل و چالشهای متعددی مواجه است چراکه، راهبردهای گذشته در زمینه توسعه نواحی موفقیت آمیز نبوده و نتوانسته اند مسائلی همچون فقر، اشتغال، بهداشت، امنیت غذایی و پایداری محیط زیست را تأمین کنند. این راهبردها در توزیع منافع حاصل از رشد و توسعه نیز موفق نبوده و سبب ایجاد مشکلات متعددی برای نواحی بخصوص نواحی روستایی شده اند. یکی از راهبردهایی که اخیراً در اغلب کشورهای جهان مورد توجه قرار گرفته، توسعه و گسترش گردشگری در نواحی محروم و دارای پتانسیل های لازم برای گسترش گردشگری است می باشد. بخش بسیار مهمی از فعالیت های جهانگردی در دنیا مبتنی بر یک گرایش قوی و تمایل خاص به بهره مند شدن از طبیعت است که امروزه اکوتوریسم نام گرفته است. سرزمین کهنسال هرمزگان که تاریخ ، فرهنگ ، سنتها ، آداب و رسوم دیرپایش همواره گویای جاودانگی و قدمت ریشه دارش بوده است، شرایط اقلیمی و وجود مواهب فراوان طبیعی در پهنه استان هرمزگان و نیز میراثهای عظیم تاریخی و تمدن چندین هزرا ساله، صنایع دستی همگی از عواملی هستند که اگر به درستی در سطح ملی و بین المللی معرفی شود می تواند هرمزگان را به عنوان یکی از قطبهای بزرگ جهانگردی تبدیل نمایند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش صنعت اکوتوریسم و نقش آن در توسعه شهرهای ساحلی استان هرمزگان تدوین گردیده است، رویکرد حاضر بر پژوهش توصیفی- تحلیلی است، نتایج مطالعات حاکی از آنست که با وجود چنین قابلیتهای باارزش طبیعی و تاریخی متاسفانه استان هرمزگان در رتبه بندی میزان توسعه یافتگی استانهای کشور رتبه ۲۹ را به خود اختصاص داده است.