سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

عبدالحسین پری زنگنه – دانشیار، عضو هیئت علمی گروه محیط زیست، دانشگاه زنجان
سیامند رستم زاده –
سعید رحمانی –
مرضیه نهاوندی –

چکیده:

نظر به افزایش جمعیت جهان و محدود بودن منابع انرژی، اغلب کشور ها در سطوح مختلف با بحران انرژی روبرو هستند .در سالهای اخیر موضوع انرژی تحت تاثیر پدیده ای با عنوانبحران جهانی انرژی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. در ایران، وجود زمینه مناسب اقلیمی و تابش آفتاب در بیشتر مناطق و در اکثر فصول سال، همچنین وجود پستی و بلندی ها در مسیر نهرهای آب، داشتن مناطق واجد پتانسیل بالای باد، زمینه لازم و مناسبی را برای استفاده و گسترش انرژی های نو و پاک فراهم آورده است. با این وجود، ایران در راه بکارگیری انرژی های نو با موانع عمده و اساسی مواجه است. هر کشوری باید راه حل مسئله انرژی را در چهار چوب استراتژی توسعه اقتصادی خود تعیین کند زیرا انرژی یکی از اجزای اصلی استراتژی توسعه هر کشوری است و این مسئله که منابع تجدید شونده انرژی بدون تلاش انسان، دائماً خود را تجدید می کنند را نباید از نظر دور نگه داشت. خلاء های موجود در بهینه سازی مصرف انرژی، ضعف قوانین حمایتی، فقدان برنامه ریزی و توجه به پتانسیل های مناطق گوناگون در تامین انرژی نقاط مختلف کشور از مهم ترین چالش های توسعه انرژی های تجدید پذیر در کشور به حساب می آید.انرژی های نو و تجدید پذیری همچون انرژی باد و خورشید در ایران دارای پتانسیل بالایی برای استحصال و استفاده از آنها می باشند. شهرهای باد خیز کشور همچون منجیل و شهرهای استان خراسان و سیستان و بلوچستان و یا نگاهی به انرژی خورشیدی بی انتهای کویر های مرکزی ایران، که سرچشمه انرژی های تمیز و رایگان خدادی هستند همه گواه این موضوع می باشد. اما در نهایت، از بخش عمده این منابع به دلیل کم توجهی در تدوین استراتژی مناسب جهت ترویج و توسعه تولید نیرو از انرژی های نو هنوز استفاده بهینه ای نمی شود.