سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش افغانستان و انتخابات شورای ملی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

غلامرضا صابری –

چکیده:

درعصرحاضر به ویژه درکشورهایی که نظامهای سیاسی شان براساس انتخابات و رفراندوم و مشارکت عمومی استوار است احزاب سیاسی نقشی مهم و ارتباطی تنگاتنگ با مسائل سیاسی علی الخصوص انتخابات دارند احزاب سیاسی با سازمان دادن به اندیشه ها و گرایشهای ساسی موجود درجامعه درعین حال که عامل تقسیم کردن و متشکل ساختن مردم به شاخه ها و بخشهای گوناگون اند عامل تقریب و تلفیق نمودن خرده گرایشهای فردی و اجتماعی درقالب دکترین ایدئولوژی و یا نظامهای اندیشه های تقریبا منسجمی می ب اشد این ویژگی ها به مبارزات انتخاباتی تب و تاب بیشتر و ابعاد عمیق تر می بخشد مفهوم و موضوعات مورد مبارزه را از شکل فردی و سطحی خارج کرده بدان رنگ و بوی فلسفی اجتماعی و فرهنگی میدهد و بصورت مسائل کلاسیک و سازمان یافته شده به بازار سیاست عرضه خواهد کرد لذا عصرحاضر عصر دموکراسی های نمایندگی است و اینگونه دموکراسی ها بدون وجود افراد هم فکر که هم سو و هماهنگ عمل نمایند به دشواری می توانند وظایف خود را اجرا کنند تا زمانی که نمایندگان مردم دراحزاب سیاسی سازمان نیافته باشند مجالس مقننه از افرادی تشکیل خواهند شد که نمی توانند بطور مناسب به وظایف خود سنجیده عمل کنند. درواقع حکومت نمایندگی درمقیاس ملی و پروسه انتخابات بدون وجود احزاب سیاسی سازمان یافته غیرقابل تصور است.